ဪ … မိန္းမ

၁။ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြမ်ားဆက္ဆံမိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … သူ့ကိုပိုးပန္းေနတယ္ … လို့၊

အဲလိုမွ မလုပ္ျပန္ရင္လဲ … ဘဝင္ျမင့္တဲ့ေကာင္ … တဲ့။

၂။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္မ်ားဝတ္စားမိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္… သူ့ကိုျမဴဆြယ္ေနတယ္ … လို့၊

အဲလိုမွမဝတ္ျပန္ရင္လဲ … ေတာသား … တဲ့။

၃။ သူ့ကိုျငင္းခုန္မိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္…ေခါင္းမာတဲ့ေကာင္ … လို့၊

ျငိမ္ေနျပန္ေတာ့လဲ … အျဖစ္မ႐ွိတဲ့ေကာင္ … တဲ့။

၄။ သူထက္မ်ားပိုေတာ္ေနရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … အလကားပါ … လို့၊

သူကမ်ားပိုေတာ္ေနရင္ … အရည္အခ်င္းေႀကာင့္ … တဲ့။

၅။ သူ့ကိုမ်ားမႀကိဳက္ဘူးဆိုရင္ … သင့္ကိုသူပိုင္ဆိုင္ဖို့ႀကိဳးစားပါလိမ့္မယ္၊

သူကိုႀကိဳက္မိရင္ေတာ့လဲ … သင့္ကိုထားခဲ့ပါလိမ့္မယ္။

၆။ ခ်စ္ေနတဲ့အမူအရာျပမိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … အေပါစားေကာင္ … လို့၊

အလိုအမူအရာ မျပျပန္ေတာ့လဲ … လူ့ဗာလ … တဲ့။

၇။ အခက္အခဲ႐ွိလို့တိုင္ပင္မိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … ျဂိဳလ္ေကာင္ … လို့၊

မတိုင္ပင္ဘဲေနျပန္ေတာ့လဲ … သူ့ကိုမယံုႀကည္လို့ … တဲ့။

၈။ သူ့ကိုမ်ားေအာ္ေငါက္မိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … သူရမ္းကား … လို့၊

သူကမ်ားေအာ္ေငါက္ရရင္ေတာ့ … ဆံုးမတာ … တဲ့။

၉။ ေပးထားတဲ့ဂတိဖ်က္မိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … လူလိမ္ … လို့၊

သူ့ဘက္ကဖ်က္ရင္ေတာ့ … မလႊဲမေ႐ွာင္သာလို့ပါ … တဲ့။

၁၀။သ့ူေ႐ွ့မွာေဆးလိပ္ေသာက္မိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … လူမိုက္ … လို့၊

သူပိုကာဆြဲတာက်ေတာ့ … အျပင္းေျပပါ … တဲ့။

၁၁။သင္စာေမးပြဲေအာင္ရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … ကံေကာင္းလို့ပါ … လို့၊

သူေအာင္ရင္ေတာ့ အရည္အေသြးေႀကာင့္ … တဲ့။

၁၂။သူ့ကိုမ်ားမေတာ္တဆနာက်င္ေစမိရင္ ေျပာပါလိမ့္မယ္ … အႀကင္နာတရားမဲ့တဲ့လူ … လို့၊

သူ့ေႀကာင့္မ်ားသင္ထိခိုက္မိရင္ ေတာ့ … အထိမခံေရႊပုဂံ … တဲ့။



မိန္းမေတြအႀကိဳက္ ဆယ္ခါလိုက္လဲ

မလိုက္တစ္ခါ ႐ွိခဲ့ပါမူ

ႀကီးစြရန္သူ စြဲမွတ္ယူ၏ … တဲ့

သမီးရည္းစား

ကိုယ္ေလမင္းဆီကိုဖုန္းဆက္ရင္
ရင္ေတြအရမ္းခုန္တာပဲ(အဘိုးႀကီးနဲ႕ တိုးမွာစိုးလို႔)

ကိုယ္ေလမင္းနာမည္ေလးကိုေခၚခါနီးရင္ ရင္ေတြအရမ္းခုန္တာပဲ(နာမည္မွားေခၚမိမွာစိုးလို႔)

ကိုယ္ေလမင္းလက္ေလးကိုကိုင္ထားရမွ လံုၿခံဳတယ္လို႔ ခံစားရတယ္(လက္အားေနရင္
အိပ္ကပ္ေတြေလွ်ာက္ႏိႈက္ေတာ့မယ္...အိပ္ထဲမွာ
ရုပ္ရွင္လက္မွတ္အေဟာင္းေတြရွိတယ္)

ကိုယ္ေလမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ၿဖစ္လာရင္
ရင္ေတြအရမ္းခုန္တာပဲ(ေတြ႕သမွ်မုန္႔သည္ ေလွ်ာက္ေခၚေတာ့မယ္)

ကိုယ္ေလမင္းဆံပင္ေလးေတြ သပ္ေနတာၿမင္ရင္
ရင္ေတြအရမ္းခုန္တယ္(အေႀကာင္းမရႈိအေႀကာင္းရွာၿပီး beauty spa သြားေတာ့မယ္)

မင္းမ်ားေနမေကာင္းရင္ ကိုယ္ေယာက္ယက္ခတ္ေနၿပီ(ၿမန္ၿမန္ၿပန္ေကာင္းမွာစိုးလို႔)

မင္းကိုယ့္ဆီတရက္ေလာက္ဖုန္းမဆက္ရင္
ရင္ထဲမွာဆို႔ေနတာပဲ(၀မ္းသာလံုး.......၀မ္းသာလံုး)

ကိုယ္ေလအၿမဲတမ္း မင္းအေႀကာင္းပဲ ေတြးေနတာ(ဘယ္လိုလွိမ့္ရင္ ေကာင္းမလဲလို႔)

ကိုယ္ေလမင္းနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ရ
ရင္ေတြအရမ္းခုန္တာပဲ(တိုးမွာစီုးလို႔......တိုးမွာစီုးလို႔)

မင္းနဲ႔လက္ထပ္ရ
မွာကိုရင္ခုန္ေနတယ္(ေစ်း၀ယ္ရ......ခ်က္ၿပဳတ္ရ...ေလွ်ာ္ဖႊတ္ရ ေတာ့မယ္)

ဟဲ...ဟဲ...ဟဲ.....အနာခံမွ အသာစံရမွာေလ။“


Forward mail ေလးပါပဲ။

A to Z ရည္းစားစာ :)

အခ်စ္နဲ႔ ပက္သက္လာရင္ ကုိယ္ရဲ႕ခြန္အားေတြဆုိတာဟာ
(A)ရာ၀တီတုိင္းမွာ ေမႊေႏွာက္တုိက္ခတ္သြားတဲ့ နာဂစ္ဆုိင္ကလုန္းေလမုန္
တုိင္းလုိ ၾကီးမားပါရဲ႕ ေမရယ္.....။ေမ့ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ..
(B)လူး၊ဂုမာၻန္ ၀န္းရံေစာင့္ၾကပ္ေနအုံးေတာ့၊ ကုိယ္ ဘာလုိ႔ မႈေနရမွာလဲ
..ဟင္း ..ဟင္း ..၀ီစကီထဲ
(C) ပလပ္ေရာစပ္ျပီးဆတ္ခနဲ ေမာ့ခ်လုိက္ရင္း ရန္စြယ္ေတြမွန္သမွ်
အႏၲရာဃ္ေတြဟူသမွ်ကုိ ေဟာ
(D)ေကာင္ေျဖရွင္းသုတ္သင္ျပပါမယ္
ေမ။ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္ဟာ ေမန႔ဲပက္သက္လာခဲ့ရင္ အင္မတန္မွ
စဲြလမ္းစိတ္ၾကီးမားတဲ့သူပါေမရယ္၊ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေမ့အေပၚ စဲြ လမ္းသလဲဆုိေတာ့
ေမအမွတ္မထင္ လႊတ္ထုတ္လုိက္တဲ့
(E) သံကေလးကုိေတာင္ အာရုံထဲမွာ စဲြျငိေနပါ
ေသးတယ္၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကုိယ့္အဖုိ႔ေတာ့ ၾကင္နာသူက လမ္းခဲြသြားရင္
ကုိယ့္အသည္းတစ္ခုလုံး
(F) ကဲြေၾကမြသြား မွာေသခ်ာပါတယ္ေမ၊ ေမရယ္ ကုိယ္ေမတၱာကုိ တံု႔ျပန္ေပးပါ။
ကုိယ့္ကုိ ခ်စ္ခြင့္ေပးပါ၊ ကုိယ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ပန္းကေလးရဲ႕ ရနံ႕ကုိ
ပုိင္ပုိင္ႏွိင္ႏွိင္ ရႈိက္နမ္း ေမႊးၾကဴခြင့္ျပဳပါ။
သည္လုိေတာင္းဆုိလုိက္တာေတြနဲ႔ ပက္သက္လုိ႔ ကုိယ္ဟာ အင္မတန္မွ
(G) က်တဲ့ သူရယ္လုိ႕လည္းထင္မွတ္ မသြားပါနဲ႔အုံး။ ေမရယ္ ...
ကုိယ္ေတာင္းခံထားတဲ့အခ်စ္နဲ႔ ပက္သက္ျပီး
(H) ခ်င္ေယာင္လည္း ေဆာင္မေနပါနဲ႔ေတာ့၊ ကုိယ္ဟာတစ္သည္းမွာတစ္သက္၊
တစ္သက္မွာတစ္သည္း၊ မ်က္ႏွာလည္း မမ်ားတက္သလုိ (I) ေတြတုိ္င္းလည္း
ေျခေဆးတက္သူ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ယုံထားလုိက္စမ္းပါ၊ ကုိယ္အခု
(J) ရုဆလင္ႏုိင္ငံနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္ ဖတ္ေနတယ္ေမ၊
ျပည္တြင္းစစ္မွာ အခ်င္းခ်င္း တုိက္ၾကခုိက္ၾကနဲ႔ အျငိဳးအေတးကလည္း ၾကီးပါ့၊
နဖူးကအမာရြတ္ ျမင္ေလတုိင္း မင္းမေဟာ္ကုိ အခဲမေက်ျဖစ္ေနတဲ့
(K) ၀ဋ္ ပု႑ားေတာင္ လက္ေျမွာက္ အရႈံးေပးေလာက္ပါရဲ႔၊
ေမနဲ႔ကုိယ္တုိ႔ၾကားမွာေတာ့ လက္ကေလးေတြ တြက္ခ်ိဴးေရဖုိ႔ရာ အမ်က္ကေလးေတြ
သက္ဆုိးမရွည္ခဲ့ပါဘူးေနာ္၊ ကုိယ္သူငယ္ခ်င္းေတြက ကုိယ့္ကုိေမးၾကတယ္၊
ကုိယ္ဟာေမ့ရဲ႕
(L) စတုံအုိးၾကီးကုိ သေဘာၾကလုိ႔ ခ်စ္သြားတာလားတဲ့၊ ရယ္ပဲရယ္စရာ
ေကာင္းေသးေတာ့၊ ကုိယ္က ေမ့ရင္ထဲက ျဖဴစင္တဲ့ႏွလုံးသားေလးကုိသာ
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းဖြင့္ (M) ေျပာျပလုိက္မွ ျငိမ္သြားၾကတယ္၊ ဒါေတာင္မွ
အထြန္႕တက္လာၾကေသးတယ္။
ေမရယ္ .......။
(N) ဏၰဝါလႈိင္းေရျပင္ထက္မွာေတာ့ ငွက္ေမာင္ႏွံက တူယွဥ္တြဲ ပ်ံသန္းလုိ႔ေပါ။
ကုိယ္ဟာ ေမ့အေပၚ
(O) မင္းရင့္ေရာ္တဲ့အထိ မျပယ္ေသာေမတၱာမ်ားနဲ႔ ခ်စ္သြားမယ္သူပါ၊
သည္လုိမ်ိဴး ေမ့ အေပၚ ထားတဲ့သစၥာ မ
(P) ျပင္ခဲ့ဘူးဆုိရင္ အဏၰဝါျမစ္ေရအလ်ဥ္ကုိ အန္တုတားဆီးေနတဲ့
(Q) ပင္ေတြကုိ ႏႈတ္ျပီး ကုိယ့္ရင္၀ကုိ ေဆာင့္ထုိးလုိက္ပါေတာ့။
ကိုယ္ဟာ ျဖီးျဖန္းအပုိကဲလုိ႔ မညာတက္သလုိ က်ီးကန္းလုိလည္း မ
(R) တက္ပါဘူး၊ ကုိယ္အခ်စ္က ငရဲမီး
(S) ဆစ္ အစားခံရတဲ့ ဇဗၺဴရာဇ္ေရႊစင္ႏွလုံးသားပါ ေမရယ္၊ စကားေတြကုိ
(T) တီတာတာ မဖဲြ႔ႏဲြ႕ တက္ပါဘူး၊ေမတၱာေတြေပးခဲ့ျပီၤး သူမုိ႔ ေမတၱာကုိေတာ့ ျပန္
(U)ခ်င္ပါတယ္ေမ။ ကိုယ္အခု ေခ်ာင္းသာကမ္ေျခကုိ အလကားေခၚမယ့္သူရွိလုိ႔ ေရာက္ေနတယ္ေမ။
သည္စာကုိ ပင္လယ္က
(V) ပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ ေရးေနတာ။ သည္အခ်ိန္မွာပဲ ဘယ္ကကန္ထည့္ လိုက္မွန္းမသိတဲ့
(W) ေဘာလုံးတစ္လုံးက ေက်ာကုန္းကုိလာမွန္တယ္၊ အမယ္ေလးေလး၊ ေအာင့္ လုိက္တာ၊
နာလုိက္တာ၊ အဆုတ္ေတြ ဘာျဖစ္သြားလဲမသိဘူး၊ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့မွပဲ
(X) ေရး ဓါတ္မွန္ ရုိက္ၾကည့္ရေတာ့မွာပဲ။ စာလည္းရွည္သြားခဲ့ ျပီ .......
ေမ။ သည္းခံျပီး ဖတ္တာ ေက်းဇူးကမာၻပါ။
အဲ ....... တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။
ကုိယ္အေပၚ ေမ့ ဆီက ေမတၲာ တုံ႕ျပန္မလာဘူး ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ဟာ အင္ဂ်င္
(Y) နဲ႔ ပုိးသတ္ေဆး ေသာက္ရင္း
(Z) က်ိဳးလုိ႔ နိဂုံး ခ်ဴပ္သြားပါလိမ့္မယ္ေမ ´´

Dance

Dance

ခရီးသည္andေလယာဥ္မယ္

ကေနဒါႏုိင္ငံ တိုရြန္တိုၿမိဳ႕မွ ၿပင္သစ္ႏုိင္ငံ ပါရီၿမိဳ႕သို႔ပ်ံသန္းလာေသာ ခရီးသည္တင္ေလယာဥ္ တစ္စင္းေပၚ၌
ေလယာဥ္မယ္ အမွားေၾကာင့္ ခရီးသည္တဦး၏ ကိုယ္ေပၚသို႔ အစားအေသာက္မ်ားဖိတ္က်သြားခဲ့ရာ.

....
ခရီးသည္။.....။ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ
ေလယာဥ္မယ္။.....။ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္
ခရီးသည္။.....။အ၀တ္ေတြေပကုန္ၿပီးဗ်
ေလယာဥ္မယ္။.....။၀မ္းနည္းပါတယ္ ကၽႊန္မအၿပစ္ပါ
ခရီးသည္။.....။အလုပ္ကိုေသေသခ်ာခ်ာဂရုစိုက္ၿပီးလုပ္မွေပါ့
ေလယာဥ္မယ္။.....။ဟုတ္ကဲ့..မေတာ္တဆၿဖစ္သြားတာပါ
ခရီးသည္။.....။ကဲ အခုဘယ္လိုလုပ္ေပးမလဲ
ေလယာဥ္မယ္။.....။ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ေလယာဥ္အၿပင္ဘက္ခဏထြက္ရပ္ေပးပါ၊ အ၀တ္ေတြသန္႔စင္ေပးပါမယ္
ခရီးသည္။.....။“ဗ်ာ”...............

Funny

ေ၀းမွာစုိးလုိ႔

ေဆးခန္းတစ္ခုတြင္ ဆရာ၀န္ကလူနာအား ေဆးေသာက္ရန္တုိက္တြန္းေနသည္

ဆရာ၀န္ ေဟာဒီေဆးေသာက္ျပီရင္ ခင္ဗ်ား အသက္ဟာ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားလိမ့္မယ္

လူနာ ဒါဆုိမေသာက္ေတာ႔ဘူး ဆရာ

ဆရာ၀န္ ဘာၿဖစ္လုိ႔တုန္းဗ်

လူနာ ကြ်န္ေတာ္ ပင္စင္နဲ႔ ပုိေ၀းသြားမွာ စုိးလုိ႔ပါ

ဟာသေလးမ်ား

ကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ေပၚလာေပမယ္႔

ေၾကာင္ေတြကေတာ႔ ႂကြက္ခုတ္ေနတုန္းပဲ…။

ေတာ္လွပါတယ္ ဆိုတဲ႔ လူေတြက နယူးက***ယား လက္နက္ကုိ တီထြင္တယ္တဲ႔ ၊ ဘယ္ႂကြက္မွ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ထြင္ဖို႔ စိတ္မကူးဘူး။

အိမ္ေထာင္မက်ျခင္းဟာ မ်ိဳးရိုးလိုက္တဲ႔ ေရာဂါေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။

အစဥ္သျဖင့္ ၾကာရွည္တည္တံ႔ေနတာဟာ ခ်စ္ေမတၱာ မမည္ဘူး၊

အဲဒါ…ပလပ္စတစ္ပဲ..။

လူမိုက္ေတြသာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာ…၊

လူယုတ္မာေတြကေတာ႔ လူပ်ိဳၾကီးပဲ လုုပ္ၾကတယ္။

ေယာက်ာ္းေတြဟာ ငါးစိမ္းျမင္ ငါးကင္ ပစ္တတ္တဲ႔ အမ်ိဳးတဲ႔…၊

အဲဒါ မွားတယ္…ငါးစိမ္းေရာ ငါးကင္ပါ ယူမယ္႔ အမ်ိဳး။

ထုိင္ျပီးပ်င္းေနမယ္႔ အစား အိပ္ပစ္လိုက္ပါ။

ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ စီမံေဆာင္ရြက္တဲ႔ ေနရာမွာ ႂကြက္ေတြနဲ႔ လူေတြဟာ နင္လားငါလားပဲ။

လူမိုက္မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာ႔ သင့္ၾကည့္မွန္ုကို ရိုက္ခြဲပစ္လိုက္ပါေတာ႔…။

အေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြေတြေတာင္ တစ္ေယာက္ အသုဘ တစ္ေယာက္ လိုက္ပို႔ႏုိင္ၾကလို႔လား။

**အတုခိုးသူ**
ပီတာေလးသည္ ၄င္း၏အစ္ကုိအႀကီးဆံုး လုပ္သည္႕အတိုင္း အတုခိုးလုပ္ေလ႕ရွိသည္။ တစ္ေန႕ အခန္းထဲ ထိုင္ေနရင္း တစ္ဖက္အခန္းမွ အစ္္ကုိႀကီးအသံကုိ ၾကားရသည္။ အစ္ကုိႀကီးက ၄င္း၏သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။

"ငါ ေကာင္မေလးကုိ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚ တင္လိုုက္ၿပီး ေတာဘက္ကိုေမာင္းသြားတယ္။ ေတာထဲ ေရာက္ေတာ႔ သူ႕ကုိနမ္းမယ္ လုပ္တယ္။ "ဟင့္အင္း၊ ဟင့္အင္း" လို႕ေျပာၿပီး ေကာင္မေလး ေနာက္ကိုဆုတ္သြားတယ္။ ငါ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚ တက္ထိုင္လိုက္ၿပီး စက္ကုိႏိႈးတယ္။ "ေကာင္းၿပီေလ၊ ဒါေလးေတာင္မွ ခြင့္မျပဳဘူးဆိုရင္ေတာ႕ ကုိယ္႕ဘာသာကုိယ္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးျပန္ေပေတာ႕" လို႕ေျပာၿပီး ငါ ေမာင္းထြက္သြားတယ္"

ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ ပီတာေလး စက္ဘီးစီးေနရင္ အိမ္နီးခ်င္း နာတာရွာေလးကုိ ေတြ႕သည္။ စက္္ဘီး ေနာက္ခံုေပၚ နာတာရွာေလးကုိ တင္ၿပီး ပီတာေလး ေတာထဲဘက္နင္းသည္။ ေရာက္ေသာအခါ ပီတာေလး ေကာင္းမေလးကုိ ေမးသည္။
" နာတာရွာ၊ ငါ နင့္ကုိ နမ္းခ်င္တယ္။ ရမလား"
" နမ္းေလ"
" အမ္—-ဒီလိုဆိုရင္ ေရာ႕ စက္ဘီးကုိယူသြား။ ငါ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္မယ္"
မင္း၇ဲ. အေတြး အေခၚကုိ ၾကိဳက္တယ္

ဆရာမ - ၿခံစည္းေပၚမွာ ငွက္ ၅ ေကာင္ နားေနတယ္။ တကယ္လုိ. တေယာက္ က ေသနတ္နဲ. တခ်က္ ပစ္လုိက္ရင္။ ငွက္ဘယ္နွေကာင္ က်န္မလဲ။ ကဲ ေဂ်ာ္နီ ေၿဖစမ္း။

ေဂ်ာ္နီ - ဘယ္ႏွေကာင္မွ မက်န္ပါဘူး။ ေသနတ္ေဖာက္လုိက္တာနဲ. အားလံုး ထပ်ံကုန္မွာပါ။

ဆရာမ - အေၿဖ မွန္ က ၄ ေကာင္ပါ။ မင္းအေၿဖက မွားေပမယ္. မင္း၇ဲ. အေတြး အေခၚကုိ ၾကိဳက္တယ္။

ေဂ်ာ္နီ - ဒါဆုိ ဆရာမ ကုိ ကြ်န္ေတာ္ ေမးခြန္းတခုေမးမယ္ေနာ္။

ဆရာမ - အင္း ေမး။

ေဂ်ာ္နီ - အမ်ိဳးသမီး ၃ ေယာက္ ခံုတန္းရွည္ေပၚမွာ ေရခဲမုန္.ထုိင္စားေနက်တယ္။ ပထမတစ္ေယာက္ က ေရခဲမုန္. ကုိ ေဘးကေန လွ်ာ နဲ. လွ်က္ေနတယ္။ ဒုတိယ တစ္ေယာက္ ေရခဲမုန္.ကို အေပၚက ေန အားရပါးရ စုပ္ ေနတယ္။ တတိယ တစ္ေယာက္ က ေရခဲမုန္.ကုိ ကုိက္စားေနတယ္။ ဘယ္တေယာက္က အိမ္ေထာင္သည္ လုိ.ထင္လဲ ဆရာမ။

ဆရာမ က ရွက္ရွက္ နွင္.

ဆရာမ - အေပၚက ေန အားရပါးရ စုပ္ ေနတဲ. သူက အိမ္ေထာင္သည္ ေပါ.ကြယ္။

ေဂ်ာ္နီ - မွားတယ္ဆရာမ ၊ သူတုိ.ထဲ က လက္ထပ္ လက္စြပ္ရွိတဲ.သူ က အိမ္ေထာင္သည္ ပါ။ ဒါေပမယ္. ကြ်န္ေတာ္ ဆရာမ အေတြးအေခၚကုိ သေဘာက်တယ္။
သူ.ဖာသာသူ အဆံုးစီရင္တာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္

စိတၱဇ ေဆးရံုမွာ စိတၱဇ ေ၀ဒနာရွင္ လူနာ အမ်ိဳးသမီး တဦးနွင္. အမ်ိဳးသား တစ္ဦး ရွိပါသည္။ တေန. သူတုိ.၂ေယာက္ အတူလမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း ေဆးရံုရဲ.ေရကူးကန္နား ေရာက္ေတာ. အမ်ိုဳးသား က ကန္ထဲသုိ. ခုန္ဆင္းခ်လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ. ေရနစ္ေတာ.တာပဲ။ ဒါနဲ. အမ်ိဳးသမီး ကလဲ အလွ်င္အၿမန္ခုန္ဆင္းၿပီး ကုန္းေပၚသုိ.ဆြဲတင္ ကယ္ဆယ္ လာခဲ.ပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးရဲ. ေကာင္းမြန္တဲ.ၿပဳမူခ်က္ေၾကာင္.၊ စိတ္ၿပန္လည္ လာသည္မွတ္ကာ ဆရာ၀န္ၾကီး က သူ.အား ေဆးရံုက ဆင္းခြင္.ေပးဖုိ. ခြင္.ၿပဳလုိက္ပါတယ္။ ဒါနဲ. ဆရာ၀န္ၾကီးကုိယ္တုိင္ ထုိအမ်ိဳးသမီးဆီသြားၿပီး

ဆရာ၀န္ - ေနေကာင္းလား ခင္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကုိ သတင္းေကာင္း တခု နဲ. သတင္းဆုိးတခု ေၿပာစရာရွိတယ္ဗ်။ သတင္းေကာင္းကေတာ. ခင္ဗ်ား ပံုမွန္လူေတြ လုိ စိတ္ၿပန္လည္လာလုိ. ေဆးရံုက ဆင္းခြင္.ေပးလိုက္မယ္။ သတင္းဆုိးကေတာ. ခင္ဗ်ားကယ္ခဲ.တဲ. အမ်ိဳးသားလူနာ ခုနေလးကပဲ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ တံဘတ္ နဲ. ဆြဲၾကိဳးခ်ၿပီး ကုိယ္.ကုိယ္ကုိယ္ အဆံုးစီရင္သြားရွာတယ္။ စိတ္မေကာင္းပါဘူးခင္ဗ်ာ။

အမ်ိဳးသမီး - ေအာ္ဟုတ္လား၊ သူ.ဖာသာသူ အဆံုးစီရင္တာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္ ၊ ကြ်န္မကုိယ္တုိင္သူကုိ. ေရေတြ စုိေနလုိ. ေၿခာက္သြားေအာင္ လွန္းေပးလုိက္ခဲ.တာပါ။
အင္ဂ်င္နီယာ ဆုိသည္မွာ

တစ္ခါတုန္းက အိႏိၵယနိဳင္ငံမွာ တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ဆီ

ကို လူတစ္ေယာက္ ေဆးခန္းလာျပပါတယ္။

လူနာ။ ဆရာ ကၽြန္ေတာ္အားလပ္ရက္တစ္လရပါတယ္။ အဲဒါ ဒီတစ္လအတြင္း ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေကာင္းေကာင္းကုစားလုိ႕ ရပါ့မလား သိခ်င္ပါတယ္။

တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ခင္ဗ်ား မ်က္ႏွာခ်င္း ဆုိင္က ေဆးခန္းကို သြားျပရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။

လူနာ။ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့ ဆီကိုပဲ လာတာပါ။

တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ က တိရစၧာန္ ေဆးကု ဆရာ၀န္ပါ။ လူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ မကု ပါဘူး ခင္ဗ်။

လူနာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ့ ကိုေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဆရာ့ ဆီကို လာတာပါ။

တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ မျဖစ္နိဳင္ပါဘူးဗ်ာ။ ဘာလုိ႕လဲ ဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ား က ကၽြန္ေတာ့္ လုိ စကားေျပာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ လိုေတြးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားလည္း လူပဲ လုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။

လူနာ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ ကိုကိုယ္ လူဆုိတာ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္ ဆရာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းျပတာကို ဆရာ နားေထာင္ပါဦး။

တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ ေကာင္းျပီေလ။ ေျပာပါဦး။

လူနာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဟာ ေခြးတစ္ေကာင္လုိပဲ အလုပ္ အေၾကာင္းစဥ္းစားရင္းနဲ႕ အိပ္ ပါတယ္။
မနက္ ေရာက္ရင္ ျမင္းတစ္ေကာင္လုိ ပဲ ထရပါတယ္။
အလုပ္ ကို ေတာ့ သမင္ တစ္ေကာင္လုိ ေျပးသြား ရပါတယ္။
အလုပ္ ထဲမွာ ေတာ့ တစ္ေနကုန္ ျမည္း တစ္ေကာင္လုိ လုပ္ ရပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ဆယ့္တစ္လ လုံးလုံး နားရက္ မရွိပဲ ႏြားတစ္ေကာင္လုိ ရုန္းရပါတယ္။
သူေ႒း ေရွ႕မွာေတာ့ အျမဲတမ္း အျမီွးေလးကုပ္ထားရပါတယ္။
အားခ်ိန္ေလးမ်ား နည္းနည္း ရရင္ေတာ့ ေမ်ာက္ တစ္ေကာင္လုိ ပဲ သားေတြ သမီးေတြနဲ႕ ကစားရပါေသးတယ္။
မိန္းမ ေရွ႕ေရာက္ရင္ေတာ့ ယုန္တစ္ေကာင္လုိေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒီမွာ ဆရာ၀န္က ျဖတ္ေမးပါတယ္။
တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ ခင္ဗ်ား အင္ဂ်င္နီယာထင္တယ္။
လူနာ။ ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ။
တိရစၧာန္ေဆးကုဆရာ၀န္။ ဒါမ်ား ဗ်ာ ဒါေတြရွင္းျပေနရေသးတယ္။ အစ ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာပါ လုိ႕ေျပာလုိက္ရင္ ျပီးေရာ။ လာလာ ခင္ဗ်ား ကို ကၽြန္ေတာ္ ကလြဲ ရင္ ဘယ္သူမွ ကုေပးလုိ႕ ရမွာ မဟုတ္ဖူး။
ေယာက်ၤားေရ မိန္းမေခါင္းကုိက္လိုက္တာ

ရဲ ၀န္ထမ္း တေယာက္ သည္ တပတ္လံုး ညဆုိင္း တာ၀န္က် ေနရာ က တရက္မွာ သူ အလုပ္ေစာ ၿပီး တာနဲ. အိမ္ကုိ ေစာေစာၿပန္လာ ပါတယ္။ မနက္ ၂ နာရီ ခါတုိင္းထက္ ၄နာရီ ေစာၿပီး ၿပန္လာပါတယ္။
ရဲ၀န္ထမ္း ဟာ သူ.မိန္းမ အိပ္ေနတာ အိပ္ေရးပ်က္မွာ ဆုိးသည္နွင္. မီးမဖြင္.အေမွာင္ထဲမွာ တင္ ယူနီေဖာင္း အကၤ်ီ ကို ခြ်တ္ခ်လုိက္ၿပီး ကုိယ္လံုး ဗလာၿဖင္. ခုတင္ေပၚ တက္လုိက္ပါတယ္။
ဒီအခါမွာ သူ.မိန္းမ က ကေယာင္းကတန္းနွင္.
မိန္းမ - "ေယာက်ၤား ေရ ဒီမွာ ေခါင္းကုိက္လုိေသေတာ.မယ္ ။ ဟုိ ၂၄ နာရီ ေဆးဆုိင္က ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးေလး သြား၀ယ္ေပးပါလား ဟင္"
ရဲ၀န္ထမ္း - "၀ယ္ေပးရမွာေပါ. မိန္းမရယ္၊ ခဏေလးေစာင္.ေနာ္"
လုိ. ဆုိၿပီး ကမန္းကတန္း အက်ၤီ ေကာက္၀တ္ၿပီး ေဆးဆုိင္ကုိသြားပါေတာ.တယ္။
ေဆးဆိုင္ေရာက္ေတာ. အေရာင္း၀န္ထမ္းက အံ.ၿသၿပီး
အေရာင္း၀န္ထမ္း - "ခင္ဗ်ား က ဟုိဘက္ၿမိဳ.နယ္ က ရဲမဟုတ္လား"
ရဲ၀န္ထမ္း - "ဟုတ္တယ္ေလ ဘာလုိ.လဲ"
အေရာင္း၀န္ထမ္း - "ဒါဆို ခင္ဗ်ား ဘာလုိ. မီးသတ္သမား ၀တ္စံုၾကီး ၀တ္ထားရတာလဲ"
ရဲ၀န္ထမ္း - "ေဟ"


**ထန္းလွ်က္ႏွင့္ ပဲႀကီးေလွာ္**
တစ္ခါတုန္းက ….ထန္းလွ်က္နဲ႔ ပဲႀကီးေလွာ္တို႔ ရည္းစားျဖစ္ၾကသတဲ့…….
တစ္ေန႔မွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေရကန္ေဘးမွာ ခ်ိန္းေတြ႔ၾကတယ္…
ေရကန္ထဲမွာလည္းၾကာပန္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာပဲတယ့္
ဒါနဲ႔ ပဲၾကီးေလွာ္က…..
ေမာင္ရယ္….မကိုခ်စ္ရင္ေလ
ဟိုကန္လယ္က ၾကာပန္းကို ခူးေပးပါေနာ္
ဆိုၿပီး ခၽြဲသတဲ့…..
ဒါနဲ႔ ထန္းလၽွက္လည္း…..
ေအးပါကြာ ငါမင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ခူးေပးပါမယ္
ဆိုၿပီး ေရထဲဆင္းသြားပါေလေရာ…..
ကန္လယ္ကိုေရာက္လို႔ ၾကာပန္းခူးဖို႔ လက္လွမ္းကာရွိေသး ပလုတ္ဆိုၿပီး အရည္ေပ်ာ္သြားပါေလေရာ
ပဲႀကီးေလွာ္ကလည္း ဒါကိုျမင္ၿပီး အားရပါးရ ရယ္ပါေလေရာ…
သူကလည္း ရယ္ရင္းရယ္ရင္းနဲ႔ အရယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ျခမ္းၿပဲေရာ……..


"ေျမးနဲ႔စားမွာ"

တစ္ခါကရြာတစ္ရြာတြင္
အလြန္ႏံုေသာ
ဦးႏံုဆိုေသာ
လူတစ္ေယာက္ရွိသည္။
တစ္ေန႔ သူဟာျမိဳ႔ကို
သူ႔ေျမးႏွင့္အတူေစ်း၀ယ္လာရင္း
ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္
၀င္စားၾကသည္။
ဆိုင္ထဲေရာက္ေသာအခါ
စာပြဲထိုးက
"ဦးၾကီးက တူနဲ႔စားမွာလား?"
ထိုအခါ-ဦးႏံုကမေက်မနပ္ႏွင့္
ေျပာလိုက္ပံုက—
"ငါက တူနဲ႔ မစားဘူး
ေျမးနဲ႔စားမွာကြ"


""ေတာ္လိုက္တာ….""
စိတၱဇ ေဆးရုံတစ္ခု ဟာလူနာေတြကိုေလယာဥ္နဲ ့တင္ေဆာင္လာျပီးေတာ့ အျခားေဆးရုံတစ္ခုကို ေျပာင္းပါတယ္။ ဆရာ၀န္ကေတာ့

ေလယာဥ္မႈးေဘးမွာထိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေလယာဥ္ထဲ ကေန အသံေတြကိုဆူညံေနေအာင္ၾကားရပါတယ္။ ဆရာ၀န္က အရုးေခါင္းေဆာင္ကို

ဘဲလ္ ႏိွပ္ျပီးလွမ္းေခၚလိုက္တယ္။

"ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ..ဆူညံေနတာပဲ"
"ေဘာလံုးကန္ေနၾကတာပါ ဆရာ"
"ဟာ…..ေလယာဥ္ေပၚမွာေဘာလံုးမကန္ရဘူး ဆိုတာမသိဘူးလား..သြားစမ္း"

"ဟုတ္ကဲပါဆရာ"

အရုးေခါင္းေဆာင္ထြက္သြားေလသည္။ ခဏေန ေတာ့ဘာသံမွ မၾကားရေတာ့။ ဆရာ၀န္သည္သေဘာက်သြားသည္။ ဘဲလ္ ႏိွပ္ျပီး အရုးေခါင္ေဆာင္ကိုလွမ္းေခၚလိုက္သည္။

"မင္းဘယ္လိုထိန္းလိုက္တာလဲ…တိတ္ဆိတ္သြားတာပဲ"
"ဆရာဘဲ ေလယာဥ္ေပၚမွာေဘာလံုးမကန္ရဘူးဆို…..အဲဒါနဲ ့ကၽႊန္ေတာ္လည္း ေလယာဥ္ တခါးေပါက္ကိုဖြင့္ေပးလိုက္တာ အခု
သူတို ့အကုန္ေအာက္ဆင္းျပီးေဘာလံုးကန္ေနၾကျပီ "

ထပ္ေမးဦးမွာလား

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ေကာင္မေလးဆီမွ အေၿဖေတာင္းေနပုံမွာ......

ေကာင္ေလး - ကၽြန္ေတာ့္ ကိုျပန္ခ်စ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဒီပန္းသီးေလးကို စားၿပီး သက္ေသျပပါလားဗ်ာ

ေကာင္မေလး - ရွင့္ အခ်စ္ကိုလက္မခံေသးရင္ ခုလို ေန႔တိုင္း ပန္းသီေပးပီးေမးမွာလားဟင္

သူ.ဖာသာသူ အဆံုးစီရင္တာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္

စိတၱဇ ေဆးရံုမွာ စိတၱဇ ေ၀ဒနာရွင္ လူနာ အမ်ိဳးသမီး တဦးနွင္. အမ်ိဳးသား
တစ္ဦး ရွိပါသည္။ တေန. သူတုိ.၂ေယာက္ အတူလမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း
ေဆးရံုရဲ.ေရကူးကန္နား ေရာက္ေတာ. အမ်ိုဳးသား က ကန္ထဲသုိ.
ခုန္ဆင္းခ်လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ. ေရနစ္ေတာ.တာပဲ။ ဒါနဲ. အမ်ိဳးသမီး ကလဲ
အလွ်င္အၿမန္ခုန္ဆင္းၿပီး ကုန္းေပၚသုိ.ဆြဲတင္ ကယ္ဆယ္ လာခဲ.ပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးရဲ. ေကာင္းမြန္တဲ.ၿပဳမူခ်က္ေၾကာင္.၊ စိတ္ၿပန္လည္ လာသည္မွတ္ကာ
ဆရာ၀န္ၾကီး က သူ.အား ေဆးရံုက ဆင္းခြင္.ေပးဖုိ. ခြင္.ၿပဳလုိက္ပါတယ္။ ဒါနဲ.
ဆရာ၀န္ၾကီးကုိယ္တုိင္ ထုိအမ်ိဳးသမီးဆီသြားၿပီး

ဆရာ၀န္ - ေနေကာင္းလား ခင္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကုိ သတင္းေကာင္း တခု နဲ.
သတင္းဆုိးတခု ေၿပာစရာရွိတယ္ဗ်။ သတင္းေကာင္းကေတာ. ခင္ဗ်ား ပံုမွန္လူေတြ
လုိ စိတ္ၿပန္လည္လာလုိ. ေဆးရံုက ဆင္းခြင္.ေပးလိုက္မယ္။ သတင္းဆုိးကေတာ.
ခင္ဗ်ားကယ္ခဲ.တဲ. အမ်ိဳးသားလူနာ ခုနေလးကပဲ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ တံဘတ္ နဲ.
ဆြဲၾကိဳးခ်ၿပီး ကုိယ္.ကုိယ္ကုိယ္ အဆံုးစီရင္သြားရွာတယ္။
စိတ္မေကာင္းပါဘူးခင္ဗ်ာ။

အမ်ိဳးသမီး - ေအာ္ဟုတ္လား၊ သူ.ဖာသာသူ အဆံုးစီရင္တာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္ ၊
ကြ်န္မကုိယ္တုိင္သူကုိ. ေရေတြ စုိေနလုိ. ေၿခာက္သြားေအာင္
လွန္းေပးလုိက္ခဲ.တာပါ။

ပံုစံတူလို႕ပါ”

ကမၻာဖလားေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲ က်င္းပခ်ိန္တြင္ လူတိုင္းေဘာလံုးပြဲမ်ားအေၾကာင္း ေၿပာဆိုလ်က္ရွိသၿဖင့္ ဆရာက သူ၏မႈလတန္းေက်ာင္းသားမ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္းေမးေလသည္။
ဆရာ....ေက်ာင္းသား(၁)..ေဘာလံုး ပြဲၾကည့္လား။
ကသ(၁)...မၾကည္ပါဘူး ဆရာ။
ဆရာ..ကသ(၂)..မင္းေရာၾကည့္လား။
ကသ(၂)...ၾကည့္တယ္ဆရာ၊ သားၾကိဳက္တယ္။
ဆရာက အားရ၀မ္းသာစြာၿဖင့္...ဒါဆိုရင္ေ

ဘာလံုးကို တကမၻာလံုးကလူေတြဘာလို႕ ဒီေလာက္ ္ၾကိဳက္ၾကတာလဲသိလား?
ကသ(၂)...အတန္ၾကာစဥ္းစားၿပီးေၿပာလိုက္ပံုက...ေဘာလံုးက သားတို႕ ကမၻာၾကီးနဲ႕ ပံုစံတူလို႕ပါ။
ဆရာ...“ေဟာဗ်ာ”.....

“လက္ေတြ႕သမားကြ”

“လက္ေတြ႕သမားကြ”
“ရွင္ကကၽႊန္မကို တကယ္ခ်စ္လို႕လား”
“ခ်စ္တာေပါ့”
“ကၽႊန္မေသရင္ ရွင္ငိုမွာလား”
“ငိုမွာေပါ့”
“ဘယ္ေလာက္ငိုမွာလဲ၊ မယံုပါဘူးေနာ္၊ လက္ေတြ႕ငိုၿပ”
“ဒါဆို အရင္ေသၿပေလ”....

ျဖစ္ရမယ္

မ်က္နွာမသာမယာျဖင့္ ကိုခ်ဴခ်ာ အိမ္ျပန္ေရာက္လာသည္။

ဦးေလးျဖစ္သူက ။ ဘာျဖစ္လာတာလဲ ခ်ဴခ်ာ

ခ်ဴခ်ာ ။ ေရးကူးသင္တန္းက ထုတ္ခံရလို႕ဗ်

ဦးေလး ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲကြ

ခ်ဴခ်ာ ။ ေရကန္ထဲ ရႈးေပါက္မိလို႕ဗ်

ဦးေလး ။ ေဟ...သူမ်ားေတြလည္း ဒီလုိပဲ မသိမသာေလး ေပါက္ေနၾကတာေလ

ခ်ဴခ်ာ ။ အဟီး......ကၽြန္ေတာ္က ဒိုင္ဗင္စင္ေပၚကေန တက္ေပါက္မိလို႕ပါ

ပါေတာ့ ပါသြားတယ္

ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ ေနာက္က်မွ ေက်ာင္းသို႕ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာ၏။
ထိုအခါ အလြန္စိုးရိမ္တက္ေသာ ဆရာက

ဆရာ ။ ဘာျဖစ္လို႕ေက်ာင္းေနာက္က်တာလဲ
ေက်ာင္းသား ။ လမ္းမွာ ရိုက္လုတာ ခံရလို႕ပါ ဆရာ
ဆရာ ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလကြာ.....ဒါနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ပါသြားေသးလဲ
ေက်ာင္းသား ။ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္စာေတြေတာ့ ပါသြားတယ္္ ဆရာ

Me too

အေမရိကန္သမၼတ ကလင္တန္လက္ထက္ကျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ဝန္ျကီးခ်ဳပ္ မိုရီ သည္ အေမရိကန္သို႔ ခ်စ္ျကည္ ေရး ခရီးထြက္ မည္ ျဖစ္သည္။ ခရီးမထြက္ ခင္ တြင္ အဂ္လိပ္စကားေျပာအနည္းငယ္သင္ျကား

ေနသည္။ အတူ လိုက္ ပါမည္႔ ဘာသာျပန္ သူမွ "ဝန္ျကီးခ်ဳပ္ခင္ ဗ်ား သမၼတ နဲ႔ ေတြ႔တဲ႔ အခါ မွာ လက္ဆြဲ ႏွတ္ဆက္ျပီး ၊ How are you? လို႔ ႏွတ္ဆက္ပါ၊ အဲဒီ႔ အခါမွာ သမၼ တ က I am fine, and you. လို႔ ျပန္ေမးပါလိမ္႔မယ္၊ အဲဒါျပီးရင္ ဝန္ျကီးခ်ဳပ္ က mee too လို႔ ျပန္ေျပာရံုပါ။ က်န္တာေတြကို ေတာ႔ ကၽြန္ ေတာ္ ဘာသာျပန္ေပးပါ႔မယ္။
ဂ်ပန္ဝန္ျကီးခ်ဳပ္ႏွင္႔ သမၼတတို႔ေတြ႔ျကေသာ္အခါ လက္ဆြဲ ႏွတ္ဆက္ျပီးေနာက္
မိုရီ။ ။ Who are you? ( How are you နွင္႔ လြဲ၍ နွတ္ဆက္သည္)
ကလင္တန္။ ။ (ရုတ္တရတ္ ေျကာင္သြားေသာ္လည္း ဟာသေျပာသည္မွတ္၍ ျပန္လည္ ဟာသေနွာလိုက္သည္) Well, I am Hilary' husband, and you?har har.
မိုရီ။ ။ Me too, har har har

ဒါကို ပိုႏွေၿမာတယ္ …

မ္းေပၚ တတ္ခြင့္ရသၿဖင္ ့ သေဘၤာသားမ်ား ၿမိဳ ့ထဲေလွ်ာက္လည္ၾကသည္။
သတ္မွတ္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ သေဘၤာသားမ်ား အစီအရီ သေဘၤာဆီ ၿပန္လာၾကသည္။
အရာရွိက တစ္ေယာက္ခ်င္းစစ္သည္။ သေဘၤာသားတစ္ေယာက္သည္ လက္ႏွစ္ဖက္တြင္
၀ီစကီတစ္ပုလင္းစီ ကိုင္၍ အရာရွိကို ေက်ာ္တတ္၏ ။ အိပ္ေထာင္ ့ထဲ ထည့္ရန္ လံုး၀ပင္
စိတ္မကူးဘဲ ယခုကဲ ့သို ့ေၿဗာင္က်လြန္းသည္ကို အရာရွိက လံုး၀သေဘာမေတြ ့ေပ။
" ေဟ ့ ရပ္လိုက္စမ္း "
သေဘၤာသား ရပ္လိုက္သည္။ ေနာက္မွ လိုက္လာသည့္ သေဘၤာသားမ်ား
၀ိုင္းၾကည့္ေနရာ ပုလင္းကိုင္ သေဘၤာသားရွက္သြားမည္ဆိုးသၿဖင့္ အရာရွိက
ေအာက္ပါအတိုင္း ေအာက္ပါအတိုင္းေၿပာလိုက္သည္။
" ငါမ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ပိတ္ၿပီး တစ္ကေန သံုးအထိေရမယ္။ အဲ ့ဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ
ေရထဲကို ပစၥည္းက်တဲ ့အသံႏွစ္ခုၾကားခ်င္တယ္။ ကိုင္း တစ္၊ ႏွစ္၊ သံုး "
" ဗလြမ္း ၊ ဗလြမ္း "
အရာရွိ မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္သည္။
"ေအး ဒီလိုမွေပါ ့ကိုင္း မင္းသြားႏိုင္ၿပီ "
သေဘၤာသားေၿပးတတ္သြားသည္ ။ ေနာက္မွလိုက္ၾကည့္ေနေသာ အရာရွိက အံၾသတၾကီးေမးသည္။
" ေဟ ့ ေဟ ့ မင္းေၿခေထာက္မွာ ဘာလို ့ဖိနပ္မပါရတာတုန္း "

လုပ္အားခ

အစိုးရဌာနတစ္ခု၏ မန္ေနဂ်ာက မီးခံေသတၱာဖြင္ ့ရာတြင္ ေသာ ့နံပါတ္မ်ား တစ္ခုႏွင္ ့တစ္ခု

ရႈပ္ေထြးၿပီးၿငိေနသၿဖင္ ့ဖြင္ ့မရဘဲရွိေနသည္။ မန္ေနဂ်ာက အႀကံရၿပီး အနီးရွိ ေထာင္တစ္ခု၏

ေထာင္ပိုင္ထံ ဖုန္းဆက္ၿပီး မီးခံေသတၱာဖြင္ ့ၿခင္းကို ကြ်မ္းက်င္ေသာ ေထာင္က်အက်ဥ္းသား

ရွိပါက ေစလႊတ္ေပးပါရန္ အကူအညီေတာင္းခံလိုက္သည္။ မၾကာမီ ေထာင္၀ါဒါတစ္ဦးႏွင္ ့အတူ

အက်ဥ္းသားတစ္ဦးေရာက္ရွိလာသၿဖင္ ့မီးခံေသတၱာကို ၿပလိုက္သည္။ အက်ဥ္းသားက

နံပါတ္လွည္ ့သည္ ့ခလုတ္မ်ားကို ေလ ့လာစစ္ေဆးၿပီး ဖဏအၾကာတြင္ မီခံေသတၱာကို

အလြယ္တကူ ဖြင္ ့ေပးလိုက္ရာ မန္ေနဂ်ာမွာ အေတာ္၀မ္းသာသြားသည္။

မန္ေနဂ်ာ ။ ။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာကြာ။ မီးခံေသတၱာဖြင္ ့ခဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။

အက်ဥ္းသား။ ။ ၾကည္ ့သာေပးဗ်ာ။ က်ဳပ္ေနာက္ဆံုးမီးခံေသတၱာ ဖြင္ ့တုန္းကေတာ ့ငါးသိန္းရတာပဲ။

သစ္ခုတ္သမား

လြန္ေလၿပီးေသာအခါ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တြင္ "ပညာဗလ" အမည္ရွိ အမတ္ၾကီးတစ္ဦးရွိေလသည္. . ထိုအမတ္ၾကီးသည္ ပညာညဏ္ၾကီးလွသျဖင့္ ဘုရင္မင္းျမတ္၏ အထူးေျမွာက္စားျခင္းကို ခံရသည္. . .
အျခားအျခားေသာ အမတ္ၾကီးမ်ားကလည္း "ပညာဗလ" အမတ္ၾကီးအား အထူးပင္ရိုေသ ေလးစားၾကရာ အမတ္ၾကီးမွာ ပညာမာန္တက္လွ်က္ရွိသည္. . . .
တစ္ေန႕တြင္ "ပညာဗလ "အမတ္ၾကီးသည္ ေနာက္လိုက္တစ္ဦးႏွင့္အတူ ျမစ္ဆိပ္သို႕ေရာက္လာခဲ့သည္. . . ေနာက္လိုက္အား အမတ္ၾကီးက "ကိစၥတစ္ခုရွိလို႕ ဟိုဘက္ကမ္းသို႕သြားရန္ေလွငွားခိ

ုင္းေလသည္. "
မၾကာမီ . . ေနာက္လိုက္မွ "မွန္လွပါဘုရား ဤသူငယ္မွတစ္ပါး အျခားေသာ ေလွသမားမ်ား မရွိေၾကာင္းပါဘုရားဟု "ဆိုကာ လူငယ္တစ္ဦးကို ေခၚလာေလသည္. . .


အမတ္ၾကီး က. . . . "သင္ဘာအလုပ္လုပ္သလဲ . . ."
လူငယ္ . . . "သစ္ခုတ္ၿပီး သစ္နဲ႕ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းမ်ားလုပ္ပါတယ္ . ."
အမတ္ၾကီး . . . . "ငါတို႕ကို ဟိုဘက္ကမ္းကို သင္ပို႕နုိင္ပါသလား "
လူငယ္ . . . . "ပို႕ႏုိင္ပါတယ္. "
သစ္ခုတ္သမားသည္ ပညာဗလ အမတ္ၾကီးအား ေလွေပၚတြင္တင္ ကာေလွာ္ခတ္ခဲ့သည္. .
အမတ္ၾကီး . . . . "သင္စာေပက်မ္းဂန္တတ္သလား ."
လူငယ္ . . . . "စာၾကီးေပၾကီးေတာ့မတတ္ပါဘူး သစ္ခုတ္ၿပီး ေလွလုပ္တတ္လို႕ေဟာဒီေလွဟာ ကြၽန္ေတာ့ေလွပါ.".
အမတ္ၾကီး . . . . "တယ္ညံ့သကိုး ေဆး၀ါးပညာေရာတတ္သလား . . ."
လူငယ္ . . . . "ေဆး၀ါးပညာမတတ္ပါဘူး လူေတြေနဖို႕ အိမ္ေဆာက္ေပးတတ္ပါတယ္. . . "
အမတ္ၾကီး . . . . "တယ္ဖ်င္းသကိုး ေဗဒင္ပညာေကာတတ္သလား . "
လူငယ္ . . . . "ေဗဒင္မတတ္ပါဘူး လယ္လုပ္တတ္လို႕ ဆန္စပါးရပါတယ္. . . "
အမတ္ၾကီး . . . . "တယ္အသကိုး ဒါေၾကာင့္သင္အလုပ္ၾကမ္းသမားျဖစ္ေနတာပဲ. . ."

လူငယ္ . . . . "အမတ္ၾကီး ေဗဒင္တတ္ပါသလား . . ."
အမတ္ၾကီး . . . . "ေဗဒင္၊ ေဆး၀ါး ၊စာေပ ပညာအားလံုး စြယ္စံုတတ္တယ္. . . "
လူငယ္. . . . " ေဗဒင္တတ္တယ္ ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေလမုန္တိုင္းတိုက္မလဲ ေဟာပါ.. "
အမတ္ၾကီး . . . . ေလမုန္တိုင္းတို္က္ေတာ့မလား အမယ္ေလး ဒုကၡပဲ. . . "
လူငယ္ . . . . " ျမစ္လယ္ကို ေလွေရာက္တဲ့အခ်ိန္ေလာက္မွာ မုန္တိုင္းတိုက္မယ္. . "
သစ္ခုတ္သမားသည္ ေျပာသည့္အတိုင္း ျမစ္လယ္သို႕ေလွေရာက္ေသာ အခ်ိန္တြင္ ေလမုန္တိုင္းၾကီး တိုက္ခတ္လာပါသည္. . .
အမတ္ၾကီး . . . . "ဟာေလမုန္တိုင္း တိုက္လာၿပီ. . . ဘုရား. . ဘုရား အမယ္ေလး ေလွနစ္ေတာ့မယ္ ေလွမနစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေလွာ္ပါ အေမာင္ရယ္ . . . . "
လူငယ္ . . . . "စာေပက်မ္းဂန္ၾကီးေတြထဲမွာ ေလွမနစ္တဲ့နည္းမပါဘူးလားခင္ဗ်ာ. . "
အမတ္ၾကီး . . . . "မပါပါဘူး အေမာင္ရယ္ အေလွာ္ေကာင္းမွမနစ္မွာပါ . . . ."
လူငယ္ . . . . "ေလွနစ္မနစ္သိရေအာင္ ေဗဒင္တြက္ၾကည့္ပါလား ကြၽန္ေတာ္က စာေပက်မ္းဂန္မတတ္ေပမယ့္ ေလွကို ေတာ့ေကာင္းေကာင္းေလွာ္တတ္ပါတယ္. . ."
အမတ္ၾကီး . . . . " ဒီအခ်ိန္မွာ စာေပက်မ္းဂန္တတ္ဖို႕ထက္ ေလွေလွာ္တတ္ဖို႕က အေရးၾကီးပါတယ္. "
ေလွသည္တစ္ဖက္ကမ္းသို႕ေရာက္ေသာအခါတြင္
အမတ္ၾကီး . . . "ေမာင္ရင္ဟာ က်ဳပ္အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ပါ. . "
လူငယ္ . . . . "ကြၽန္ေတာ္လူဖ်င္းလူညံ့ဆို. . . "
အမတ္ၾကီး . . "ေမာင္ရင့္ေၾကာင့္လူေတြ အိမ္ရတယ္ ၊ စားစရာ ဆန္ရတယ္ ေမာင္ရင္ဟာ အမ်ားရဲ႕ေက်းဇူးရွင္ပါ. ."
လူငယ္ . . . ." ဒီလိုၾကားရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်ာ . . . "
အမတ္ၾကီး . . "ေမာင္ရင့္ကို အထင္ေသးမိတာမွားၿပီ တစ္ဦးေခါင္းတစ္ပညာ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ အသံုးက်တဲ့လူေတြ ၾကီးပါပဲေမာင္ရင္. . . "

ထိုေန႕မွစ၍ ပညာရွိအမတ္ၾကီးသည္. . လူတိုင္းက သူ႕ကိုေလးစားသလို သူကလည္း လူတိုင္းကို ျပန္လည္ေလးစား လာေလသတည္း . . .

ဘ၀အတြက္ စာတုိေလးမ်ား

ရယ္ေစခ်င္လို႔ပါ...ရယ္ၾကည္႔ပါဦး

*မယားဓါတ္ပံု*

မယား - ရွင္ ကြ်န္မဓါတ္ပံု ကုိ ေန.တုိင္း ရံုးတက္တဲ.အိတ္ထဲထည္.ထည္.ထားတယ္

။
ဘာလုိ.လဲ။
လင္ - ေၾသာ္ ဘယ္ေလာက္ ၾကီးမားတဲ. အခက္ခဲ ၾကံဳရ ပါေစ
မင္းဓါတ္ပံုကုိၾကည္.လုိက္တာနဲ. အားလံုးကုိ ေက်ာ္လြားနုိင္ခဲ.တယ္။
မယား - ၾကည္.စမ္း၊ ကြ်န္မ ဟာ ရွင္.အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖုိးရွိသလဲ ေနာ္။
လင္ - ဟုတ္ပါ.၊ မင္းဓါတ္ပံုကို ၾကည္.ၿပီး ငါ.ကုိယ္ငါ ၿပန္ေမးၾကည္.တယ္
"ဒီထက္ဆုိးတဲ. အခက္အခဲ ဘာရွိနုိင္ဦးမွာလဲ" လုိ.



**

*ေယာက်ၤားေရ မိန္းမေခါင္းကုိက္လိုက္တာ***

ရဲ ၀န္ထမ္း တေယာက္ သည္ တပတ္လံုး ညဆုိင္း တာ၀န္က် ေနရာ က တရက္မွာ သူအလုပ္ေစာ
ၿပီး တာနဲ. အိမ္ကုိ ေစာေစာၿပန္လာ ပါတယ္။ မနက္ ၂ နာရီခါတုိင္းထက္ ၄နာရီ ေစာၿပီး
ၿပန္လာပါတယ္။
ရဲ၀န္ထမ္း ဟာ သူ.မိန္းမ အိပ္ေနတာ အိပ္ေရးပ်က္မွာ
ဆုိးသည္နွင္.မီးမဖြင္.အေမွာင္ထဲမွာ တင္ ယူနီေဖာင္း အကၤ်ီ ကို ခြ်တ္ခ်လုိက္ၿပီး
ကုိယ္လံုး ဗလာၿဖင္. ခုတင္ေပၚ တက္လုိက္ပါတယ္။ဒီအခါမွာ သူ.မိန္းမ က
ကေယာင္းကတန္းနွင္.

မိန္းမ - "ေယာက်ၤား ေရ ဒီမွာ ေခါင္းကုိက္လုိေသေတာ.မယ္ ။ ဟုိ ၂၄ နာရီေဆးဆုိင္က
ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးေလး သြား၀ယ္ေပးပါလား ဟင္"
ရဲ၀န္ထမ္း - "၀ယ္ေပးရမွာေပါ. မိန္းမရယ္၊ ခဏေလးေစာင္.ေနာ္"
လုိ. ဆုိၿပီး ကမန္းကတန္း အက်ၤီ ေကာက္၀တ္ၿပီး ေဆးဆုိင္ကုိသြားပါေတာ.တယ္။
ေဆးဆိုင္ေရာက္ေတာ. အေရာင္း၀န္ထမ္းက အံ.ၿသၿပီး
အေရာင္း၀န္ထမ္း - "ခင္ဗ်ား က ဟုိဘက္ၿမိဳ.နယ္ က ရဲမဟုတ္လား"
ရဲ၀န္ထမ္း - "ဟုတ္တယ္ေလ ဘာလုိ.လဲ"
အေရာင္း၀န္ထမ္း - "ဒါဆို ခင္ဗ်ား ဘာလုိ. မီးသတ္သမား ၀တ္စံုၾကီး ၀တ္ထားရတာလဲ"
ရဲ၀န္ထမ္း - "ေဟ"



**

*အမေလး ရွင္မၿပန္ေသးဘူးလား?*

အိမ္ေထာင္ရွိသူ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ က သူ.ရဲ. small ေလး ဆီကုိ
အလည္သြားပါတယ္။ သူ.ရဲ. small ေလးကလဲ သူ.ကုိေတြ.တုိင္း

Small ေလး - "ရွင္.ရဲ. ပသုိင္းေမြး ေတြ ကုိ ရိတ္လုိက္ပါလား ရွင္။ ဒါမွ
ရွင္ရဲ. အင္မတန္ ခန္.ညားတဲ. ရုပ္ကုိ ကြ်န္မ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ခံစားလုိ.ရမွာ"
အမ်ိဳးသား - "ငါ.အိမ္က အဖြားၾကီးက အဲ.ဒီ အေမြးကုိ ၾကိဳက္တယ္ဟ။ ငါ.သာ
အဲ.ဒီ ပသုိင္းေမြး ကုိ ရိတ္လုိက္ ရင္ ငါကုိ သတ္မွာ။ ဒါဆုိ ခ်စ္ေလးနဲ.
ေ၀းၿပီ။"
Small ေလး - "တုိတုိ ကလဲ ရိတ္လုိက္ပါ ခ်ိဳ အဟြန္.အဟြန္."

Small ေလး ရဲ. အခြ်ဲေကာင္းမူေၾကာင္. ထုိအမ်ိဳးသားလဲ သူ.ရဲ. ပသုိင္းေမြး
ကုိ ရိတ္လုိက္ပါတယ္။
အဲဒီည မွာ ပဲ သူက ေက်ာေပးၿပီး အိပ္ေနေသာ သူ.မယားၾကီး ခုတင္ေပၚကုိ
တိတ္တိတ္ေလး တက္ၿပီး လဲလိုက္စဥ္။ မယားၾကီး က ရုတ္တရက္ နုိးလာၿပီး
လွည္.မၾကည္.ပဲ သူ. ရဲ. မ်က္နွာ ကုိ ပြတ္သတ္အာရံုခံလုိက္ခါ "အမေလး

ရွင္မၿပန္ေသးဘူးလား။ ခဏ ေနရင္ အိမ္က ႏြားၾကီး ၿပန္လာေတာ.မွာေနာ္"





ေနာင္တ

ညတစ္ည သန္းေခင္ယံအခ်ိန္တြင္ ဇနီးၿဖစ္သူတစ္ေရးႏိူးလာ၍ ေယာက္်ားၿဖစ္သူကို ရွာရာ
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၌ ရိွက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနသည္ကို ေတြ ့လိုက္၇ေလသည္။

ဇနီး ။ ေမာင္…ဘာၿဖစ္လို ့ငိုေနတာလဲ
က်ား ။ တို ့တေတြ သမီးရည္းစားဘ၀ခ်ိန္းေတြ တုန္းက မင္းအေဖၾကီးနဲ ့မိသြားေတာ
့မင္းအေဖၾကီးေၿပာတဲ ့စကားကို မင္းမွတ္မိေသးရဲ ့လား…။ မင္း ငါ့သမီးကို
အတည္ယူမွာလား… မယူရင္ေတာ ့ေထာင္ထဲမွာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ သြားေနေပေတာ ့ဆိုတာေလ ..
ဇနီး ။ မွတ္မိသားဘဲ …အဲဒါဘာၿဖစ္လို ့လဲ
က်ား ။ ေအး….အဲဒီတုန္းက ေထာင္သာက်ခဲ ့ရင္ ဒီေန ့လြတ္ၿပီ ..အီး ဟီးဟီးဟီး
…ရႊတ္..



*ဒါေပမယ့္***

"သမီး အဲလိဇဘတ္…မေန ့ကမင္း ေဖေဖ ၿပန္လာေတာ ့မူးေနေသးလား"။

" မူးေတာ ့မူးမယ္မထင္ဘူး ေမေမ ။ဒါေပမယ့္ သူဘယ္သူလဲဆိုတာကို သိခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ
့မွန္ေတာ ့ယူခိုင္းတယ္"။



*သတင္းသံုးခ*ု

ခြဲစိတ္ကုသခံထားေသာ လူနာထံ ဆရာ၀န္ လာၾကည့္သည္။
"ခင္ဗ်ားကို သတင္းသံုးခုေၿပာစရာရွိတယ္၊ တစ္ခုက မေကာင္းတဲ ့သတင္း၊
ေနာက္တစ္ခုက ေကာင္းတဲ ့သတင္း၊ အဲ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ ့
အေကာင္းဆံုးပဲ၊ မေကာင္းတဲ ့သတင္းက စေၿပာမယ္၊
မၿဖတ္ရမဲ ့ခင္မ်ားေၿခေထာက္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့မွားၿဖတ္မိတယ္၊
ေကာင္းတဲ ့သတင္းကေတာ ့ၿဖတ္ရမယ္ ့ေၿခေထာက္ကို
ကြ်န္ေတာ္တို ့ထပ္ၿဖတ္ေပးမယ္….
အဲ …..အေကာင္းဆံုး သတင္းကေတာ ့ ေဘးခန္းက လူနာက ခင္းဗ်ားရဲ ့
ရွဴးဖိနပ္ကို သူ၀ယ္မယ္တဲ ့"



*အေမတာ၀န္ယူတ**ယ္***

"ေမေမ သမီး ဒီလူ ့ကို လက္မထပ္ခ်င္ဘူး၊ သူက ဘုရားမဲ ့၀ါဒီ၊
ငရဲ ရွိတယ္ဆိုတာ သူမယံုဘူး"
" လက္သာထပ္လိုက္ပါ သမီးရယ္ ၊ ငရဲရွိတယ္ဆိုတာ သူသိသြားေအာင္
လုပ္ဖို ့ေမေမ့တာ၀န္ ထားလိုက္ပါကြယ္ "
*

*

* မွန္လိုက္ေလ*

လင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားေၿပာေနၾကရာ

မိန္းမ " ရွင္တို ့ ေယာက်္ားေတြက ဒီဘက္နားက၀င္ ဟိုဘက္နားကၿပန္ထြက္သြားတာပဲ"

ေယာက်္ား " မင္းတို ့မိန္းမေတြကေရာ"

မိန္မ " က်ဳပ္တို ့ကေတာ ့ဟိုဘက္နားက၀င္တာေရာ ဒီဘက္နားက ၀င္တာေရာ

ပါးစပ္ကပဲ ၿပန္ထုတ္တာ"



*စဥ္းစားပါဦး*

သူမ "ငါႏိုင္ငံၿခားသြားမလို ့"

သူငယ္ခ်င္း " ဘာလုပ္ဖို ့"

သူမ " ပိုလွေအာင္ ခြဲစိတ္ကုသမလို ့"

သူငယ္ခ်င္း " အေတာ္ကုန္မွာပဲေနာ္"

သူမ " သိန္း၂၀၀ ေလာက္ေတာ ့ကုန္မွာေပါ ့"

သူငယ္ခ်င္း " ႏွေၿမာစရာႀကီးဟယ္"

သူမ " ကိုယ္ခ်စ္သူအတြက္ပဲကြာ"

သူငယ္ခ်င္း " စဥ္းစားပါဦးကြာ။ မင္းမွာရွိတဲ ့သိ္န္း၂၀၀ကုန္သြားရင္

မင္းခ်စ္သူက မင္းကို ခ်စ္ပါဦးမလား"



*ကယ္တင္ရွင္***

ဇိမ္ခံ သေဘ္ာေပၚတြင္လိုက္ပါလာေသာ အပ်ိဳေခ်ာတစ္ဦး၏
ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းတြင္ေအာက္ပါအတိုင္းေရးထားသည္

ပထမေန႔…အပ်ံစားသေဘ္ာျဖစ္သည္။

သေဘ္ာေပၚရွိေယာက်္ားမ်ားတြင္
captain သည္ အေခ်ာဆံုး အခန္႔ဆံုး ျဖစ္သည္

ဒုတိယေန႔…ထမင္းစားခန္းတြင္ captain ႏွင့္တစ္စားပဲြတည္း က်သည္။

တတိယေန႔…သေဘ္ာကို captain က လို္က္ျပသည္။ထို႔ေနာက္ ခ်စ္ေရးဆိုသည္။

စတုတၳေန႔….ယေန႔ည သူ၏အခန္းသို႔မလာပါက သေဘ္ာကို ေမွာက္ပစ္မည္ပာု ျခိမ္းေျခာက္သည္။

ပဥၥမေန႔… မေန႔က ညက ခရီးသည္ 380 ႏွင့္ သေဘ္ာသား 120 တို႔၏ အသက္ကို
ကယ္တင္လိုက္သည္။



*ေျပးၾကည္႔ဦး*

"ေမေမ.ပာုိမွာၾကည္႔ဦး သူခိုးကို
လူအုပ္က လိုက္ဖမ္းေနတယ္"
"ပာယ္. ပာုတ္လား၊ျမန္ျမန္သြားၾကည္႔စမ္း။
နင့္အေဖမ်ား ျဖစ္ေနသလားလို႔"



*မင္းေၾကာင့္*

လင္မယားမ်ား သစၥာေဖာက္မွဳ အေၾကာင္းကို ေခါင္းစဥ္တပ္ကာသေဘ္ာသားမ်ားအား
ေပာာေျပာပဲြလုပ္သည္
လင္မယားအခ်င္းခ်င္း သစၥာေဖာက္ျခင္းသည္ မဆန္းေတာ့ေၾကာင္းရာခိုင္ႏွဳန္းအရ မင္းသား
မင္းသမီးမ်ားသည္ သစၥာအမဲ့ဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း
အားကစားသမားမ်ားက ဒုတိယေနရာမွာ ရွိေနျပီး သေဘ္ာသားမ်ားက
တတိယေနရာေရာက္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း ပို႔ခ်သူက ရွင္းျပသည္

ထုိအခါ သေဘ္ာသားတစ္ေယာက္က"ကြ်န္ေတာ္ သေဘ္ာလုိက္ေနတာ ႏွစ္ 20 ရွိေနျပီ
အိမ္ကမိန္းမကို တစ္ခါမွသစၥာမေဖာက္ဖူးဘူး"

ထုိအခါ ေဘးမွသေဘ္ာသားမ်ားက" မင္းလို ေကာင္မ်ိဳးေၾကာင့္ငါတို႔ေတြ
တတိယေနရာေရာက္ေနတာေပါ့ကြ"
ပာု မေက်မနပ္ျပန္ေျပာၾကေလသည္…



*မင္းသိမွာေပါ့*

A:"ေပာ့ ဂြ်န္. မင္း ဘုရားသခင္ကိုသိလား"
B:"ပာင္အင္း မသိဘူး"
A:"အဲ႔ဒါေျပာတာေပါ့ မင္းသာ ေသာၾကာနဲ႔ စေနညတိုင္းဖြင့္တဲ႔ ဘာသာေရးသင္တန္းကို
လာရင္သူ႔ကို သိမွာေပါ့"

B:"မင္းကေရာ ကာရုိးလ္ကိုသိလို႔လား"
A:"ပာင္အင္း မသိဘူး"
B:"အဲ႔ဒါေျပာတာေပါ့ မင္းသာ ေသာၾကာနဲ႔ စေနညတိုင္းဖြင့္တဲ႔ ဘာသာေရးသင္တန္းကို
မလာရင္ မင္းမိန္းမဆီကို လာေနတဲ႔ ကာရုိးလ္ ကိုသိမွာေပါ့"

ဘုရားသခင္ႏွင့္ တံခါးေစာင့္

ေျမာက္ဥေရာပက ဘုရားေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ သာမန္လူ အရပ္အေမာင္းေလာက္
ရွိတဲ့ ဘုရားသခင္ ရုပ္တုေတာ္ကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဆုေတာင္းတိုင္း
ျပည့္တဲ့အတြက္ လာေရာက္ဆုေတာင္းၾကတဲ့ လူေတြအထူးမ်ားျပားခ့ဲတယ္။

ဘုရားေက်ာင္း တံခါးေစာင့္ဟာ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ သစ္သားေပၚက လူေတြရဲ႕
ေတာင္းသမွ်ဆုကို ျပည့္ဝေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ ဘုရားသခင္ကိုၾကည့္ျပီး
ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေတြ ဝင္မိတယ္။ တစ္ေန႔ ဘုရားသခင္ထံ သူဆုေတာင္းေတာ့
ဘုရားသခင္ရဲ႕ ပင္ပန္းဒဏ္ကို သူပါ မွ်ေဝႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္။
ဆုေတာင္းျပီး ခဏအၾကာမွာ အသံတစ္သံကို သူၾကားလိုက္တယ္။

"ေကာင္းျပီေလ.... အကြ်ႏု္ပ္ဆင္းျပီး တံခါးေစာင့္မယ္။ ဒီသစ္သားေပၚ
အသင္လာရပ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အသင္ၾကားသမွ်၊ ျမင္သမွ်ကို တစ္ခြန္းမွ
ေျပာခြင့္မရွိဘူးဆိုတာ မွတ္ထားပါ"

ဒီေလာက္လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ သူလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုျပီး တံခါးေစာင့္ဟာ ဘုရားသခင္နဲ႔
ေနရာလဲလိုက္ၾကတယ္။ သာမန္လူအရပ္ေလာက္ရွိတဲ့ ရုပ္တုမို႔ လာေရာက္ဆုေတာင္းတဲ့
လူေတြက သတိမထားမိခဲ့ၾကတယ္။ တံခါးေစာင့္ကလည္း ဘုရားသခင္ ေျပာထားတဲ့အတိုင္း
ျမင္သမွ်၊ ၾကားသမွ် ဘာမွဝင္မေျပာဘဲ လူေတြ လာဆုေတာင္းသမွ်
ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ျငိမ္နားေထာင္ေနလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔တစ္ေန႔မွာ ကုန္သည္ၾကီးတစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ကုန္သည္ၾကီး
ဆုေတာင္းျပီး အျပန္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ ေမ့က်န္ခဲ့တယ္။ ဒါကို
တံခါးေစာင့္ကျမင္ေတာ့ ကုန္သည္ကို လွမ္းျပီး သတိေပးခ်င္ေနမိတယ္။ ဒါေပမယ့္
ေျပာခြင့္မရွိလို႔ သူမေျပာဘဲေနလိုက္တယ္။

တစ္ေအာင့္ၾကာေတာ့ ဆင္းရဲသားတစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဆင္းရဲတြင္းကလြတ္ဖို႔
ဆုေတာင္းျပီး သူလွည့္အထြက္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ေတြ႔သြားခဲ့တယ္။
ေငြေတြအထပ္လိုက္ ထည့္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ကိုရေတာ့ ဆင္းရဲသားဟာ
ဆုေတာင္းျပည့္တယ္ဆိုျပီး ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္မိတယ္။

ဒါကို သစ္သားေပၚ ရပ္ေနတဲ့ တံခါးေစာင့္ ျမင္ေတာ့ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို
မယူဖို႔ သူတားခ်င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခြင့္မရွိလို႔
မေျပာဘဲေနလိုက္ျပန္တယ္။

မိနစ္ပိုင္းေလးျခားျပီး လူငယ္တစ္ဦး ေရာက္လာျပန္တယ္။ ေရေၾကာင္းခရီးအတြက္
ေဘးမသီရန္မခဖို႔ လာေရာက္ ဆုေတာင္းတာျဖစ္တယ္။ လူငယ္ဆုေတာင္းျပီး
လွည့္အထြက္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ေမ့လို႔ ျပန္လာယူတဲ့ ကုန္သည္နဲ႔တိုးခဲ့တယ္။
ကုန္သည္က မေျပာမဆို လူငယ္ကိုဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ပိုက္ဆံအိတ္ျပန္ေပးဖို႔
ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ ဘုမသိ ဘမသိ လူငယ္နဲ႔ ကုန္သည္တို႔ ျငင္းခုံၾကေတာ့တယ္။

အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလံုးျမင္ခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင္ အေယာင္ေဆာင္ တံခါးေစာင့္ဟာ
ျငင္းခုံေနတာေတြၾကည့္ျပီး မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ကုန္သည္ကို အျဖစ္မွန္ေတြ
ေျပာျပလိုက္တယ္။ အားလံုးအျမင္ရွင္းၾကျပီး ကုန္သည္က ဆင္းရဲသားကို
လိုက္ရွာဖို႔ ထြက္သြားသလို လူငယ္က သေဘာၤတက္ဖို႔ ထြက္သြားၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္က အေပၚမွာရပ္ေနတဲ့ ဆင္းရဲသားကို
"အသင္ ဆင္းခဲ့ေတာ့... ဒီေနရာဟာ အသင္နဲ႔မထိုက္တန္ဘူး" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

"ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး အမွန္ေတြေျပာခဲ့တယ္၊ မွ်တေအာင္ လုပ္ခဲ့တယ္။
ဒါေတြမွားသြားပါသလား ဘုရားသခင္" လို႔ တံခါးေစာင့္က ျပန္ေမးေတာ့

"ကုန္သည္က ေငြေတြေပါမ်ားေနတယ္။ အိတ္ထဲေငြေတြက သူေပ်ာ္ပါးဖို႔
သက္သက္ပဲျဖစ္တယ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ေကာက္ရတဲ့ ဆင္းရဲသားက
သူ႔မိသားစုတစ္စုလံုးကို အဲဒီေငြနဲ႔ ကယ္တင္ႏိုင္တယ္။ သနားစရာအေကာင္းဆံုးက
ဟိုလူငယ္ပဲ။ သူသာ ကုန္သည္နဲ႔ဆက္ျပီး ျငင္းေနရင္ သေဘာၤေနာက္က်မယ္။
သေဘၤာေနာက္က်ေတာ့ ခုလို႔ သေဘာၤနစ္ျပီး မေသႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့" လို႔
ဘုရားသခင္က ရွင္းျပလိုက္တယ္။

တကယ့္လက္ေတြ႔ဘဝမွာ လူေတြက ဒီလိုလုပ္မွ၊ ဒါမွ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္လို႔
ေတြးထင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕ကိစၥက ဆႏၵနဲ႔အလုပ္ ထပ္တူမက်ခဲ့ဘူး။
လက္ရွိ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အဆိုးေတြဟာ အေကာင္းဖက္ ဦးတည္ဖို႔လည္း
ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဘဝဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေျခာက္ပစ္မကင္းခဲ့ပါဘူး။ ရွင္သန္ခြင့္
ရေနတဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္ေလးကိုပဲ တန္ဖိုးထားလိုက္ပါ။

အိမ္ေထာင္ေရးဟာသမ်ား

"ယံုလိုက္စမ္းပါ"

ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႕ သူ႕အမ်ိဳးသားတို႕ စကားေျပာေနၾကတာေပါ..
အမ်ိဳးသမီး "ကြၽန္မတို႕ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ရွင္စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ပံု ကြၽန္မမၾကိဳက္ဘူးေနာ္.. . . . "
အမ်ိဳးသား "ဘယ္သူ႕ကုိေျပာတာလည္း . . မီနီစကတ္ အစိမ္းေရာင္ေလးနဲ႕ အညိဳေရာင္ အကၤီ်ေလးနဲ႕ အနက္ေရာင္ ေျခအိတ္ေလးေတြနဲ႕ သားေရ ကုတ္အကၤီ်ေလးနဲ႕ အဲဒီေကာင္မေလးလား . . . . "
အမ်ိဳးသမီး "ဟုတ္တယ္ သူပဲ . . . "
အမ်ိဳးသား "ဟာကြာ ငါသတိေတာင္မထားလိုက္မိပါဘူး. . . . "

"ေက်းဇူးေတာင္တင္ရမွာ"

အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ သူ႕ရဲ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေတြ႕မိၾကၿပီး အိမ္ေထာင္ေရး အေျခအေန ေမးျမန္းေျပာဆိုၾကတဲ့ အခါ....
အမ်ိဳးသမီး "ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ေရးလား . . . မနိတ္ပါဘူးကြာ . . ကိုယ့္ေယာက္်ားက စားလိုက္ရင္ ၀က္တစ္ေကာင္လိုပါပဲ. . ေရလည္းမခ်ိဳးဘူး .. . . သူ႕ ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို လည္း တစ္အိမ္လံုး ေနရာ အႏွံ႔ ေလွ်ာက္ပစ္ထားေသးတယ္. . . . သူ႕လုပ္ပံုေတြကို ေအာ္ဂလီဆန္ၿပီး စိတ္ညစ္တာနဲ႕ ထမင္းေတာင္ . . . .
သိပ္မစားႏိုင္ပါဘူးကြာ. . . . "
ငယ္သူငယ္ခ်င္း " ဒါျဖင့္ မင္းေယာက္်ားကို ဘာလို႕ကြာမပစ္ေသးတာလဲ. . . "
အမ်ိဳးသမီး " ကြာပစ္မွာပါ. . . ခုေတာ့ ကိုယ့္ေဘာ္ဒီ၀ိတ္ ေနာက္ထပ္ ၁၂ေပါင္ ထပ္က်သြားေစခ်င္ေသးလို႕ကြ. . . "

ရယ္ေမာျခင္းျဖင့္ အသက္ရွည္ႏိုင္ပါေစ..

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

ကြ်န္မက ဘဲြ႔ရတာ မၾကာေသးတဲ့ မႈလတန္းျပ ဆရာမတစ္ဦးပါ။ ကြ်န္မသင္တဲ့ အတန္းမွာ ေမ်ာက္ေလာင္း ၃၆ေယာက္ ရွိတယ္။ အဲဒီ ေမ်ာက္ေလာင္းေလးေတြ ေၿဗာင္းဆန္ေအာင္ ေဆာ့တဲ့အခ်ိန္၊ သခၤန္းစာေတြ မလုပ္တဲ့အခ်ိန္၊ ေျပာစကား နားမေထာင္တဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ ဆရာမ အလုပ္ကို ေရြးမိတာ မွားျပီလားလို႔ စိတ္ဓာတ္က်ျပီး ကြ်န္မ ေနာင္တရတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ အျပံဳးေတြကို ျမင္ရင္ အဲဒီေနာင္တေတြက အေ၀းကို လႊင့္ထြက္သြားျပန္ေရာ။ ဒီကေလးေတြကို ကြ်န္မသံေယာဇဥ္ ရွိသလို ဒီဆရာမ အလုပ္ကိုလည္း ကြ်န္မ တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးတယ္။

“ေမာင္ေ၀ယံ” လို႔ေခၚတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္က ကြ်န္မကို ေခါင္းေတာ္ေတာ္ကုိက္ေစတယ္။ ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာတိုင္း ျပီးေအာင္မလုပ္တဲ့အျပင္ စာေမးပဲြတိုင္းမွာ ရမွတ္က ၂၀ ေအာက္ခ်ည္းပဲ။ အုပ္ထိန္းသူ လက္မွတ္ထိုးရမဲ့ ေနရာမွာ အျမဲတမ္း ဗလာျဖစ္ေနတတ္ျပီး ထီးထီးေနတတ္တဲ့ သူ႔ေၾကာင့္ ကြ်န္မ စိတ္ပူျပီး စိုးရိမ္ခဲ့မိတယ္။ မႈလတန္းပဲ ရွိေသးတဲ့ အရြယ္မွာ ဒီေလာက္ညံ့ေနရင္ ေနာင္ဘယ္လို ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္မလဲ... ၊ ကေလးတစ္ေယာက္ ရွင္သန္ၾကီးထြားဖို႔အတြက္ အေျခခံက စျပီး သင္ေပးရတဲ့ ဆရာမက အဓိက က်တယ္။ နာနာရိုက္မွ အိုးေကာင္းရ ဆိုသလို သူကေလး လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ကြ်န္မမွာ တာ၀န္အမ်ားၾကီးရွိေနပါတယ္။

အိမ္စာ မလုပ္ခဲ့လို႔ သူ႔ကို အျပစ္ေပးလဲ မထူးခဲ့ဘူး။ ဆူလဲ မတိုးတက္ခဲ့ဘူး။ ကြ်န္မ ဆိုဆံုးမလိုက္တဲ့ စကားတိုင္းကို “ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ” ဆိုျပီး သူက ေခါင္းညိတ္ေထာက္ခံတယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္စာကို ပံုမွန္ မလုပ္ျမဲ၊ စာေမးပဲြေတြ က်ျမဲပါပဲ။ ဒီကေလးကို ဘယ္လို သြန္သင္မွ ျဖစ္ထြန္းမယ္ဆိုတဲ့ အၾကံကို ကြ်န္မ နည္းနည္းမွ မထုတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

“မဂၤလာပါ ဆရာမ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ”
“ေအး..ေအး.. အိမ္ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ျပန္ၾကေနာ္။ အိမ္စာလုပ္ခဲ့ၾကဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ ေခါင္းစဥ္က “ကြ်န္ေတာ္၏ မိသားစု” အားလံုး မွတ္မိၾကတယ္ေနာ္”

“မွတ္မိပါတယ္ ဆရာမ” ကေလးေတြ ျပိဳင္တူေအာ္ရင္း တာက လႊတ္လိုက္တဲ့ ေရလို တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ အခန္းအျပင္ကို တိုးေ၀ွ႔လို႔ ထြက္သြားၾကတယ္။

“ ေမာင္ေ၀ယံ ဆရာမဆီ ခဏလာခဲ့ဦး” လြယ္အိတ္ကို ေကာက္လြယ္ျပီး အိမ္ျပန္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ သူ႔ကို ကြ်န္မ ေခၚလိုက္တယ္။

“ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ” လက္ေလးပိုက္လို႔ တရုိတေသ ကြ်န္မဆီ သူေရာက္လာခဲ့တယ္။

“ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာကို မနက္ျဖန္ တင္ရမယ္ေနာ္။ အရင္တစ္ပတ္က ဆဲြခိုင္းလိုက္တဲ့ ပံုလည္း မတင္ေသးဘူး။ ျမန္ျမန္ဆဲြျပီး တင္ေနာ္. ၾကားလား ေမာင္ေ၀ယံ”

“ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

အဲဒီ တစ္ခြန္းပါပဲ။ သူ႔ဆီက အဲဒီစကားကို ကြ်န္မ ဘယ္ႏွၾကိမ္ေျမာက္ ၾကားခဲ့ျပီလဲ မေရမတြက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ “ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ” လို႔ ေျဖလိုက္တိုင္း သူ႔မ်က္ႏွာဟာ တကယ့္လိမၼာျပီး ေျပာစကားကို နားေထာင္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ အျပစ္ကင္းစင္လို႔ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မသိလိုက္တယ္။ ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာေတြရဲ႕ ျပီးႏိုင္ေခ်ဟာ “ဟုတ္ကဲ့” ဆိုတဲ့ ကတိရဲ႕ေနာက္မွာ ရာခိုင္ႏႈန္း နည္းနည္းေလးပဲရွိတယ္ဆိုတာ။ ကြ်န္မကို ျပံဳးျပျပီး အခန္းထဲက တရုိတေသ ထြက္သြားတဲ့ သူ႔ေနာက္ေက်ာကို ေငးၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ သက္ျပင္းခ်မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမာင္ေ၀ယံက အိမ္စာေတြ ေနာက္က်မွတင္တတ္ေပမဲ့ လိမၼာသိတတ္တဲ့ ကေလးတစ္ဦးပါ။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ေပးလိုက္တဲ့ သခၤန္းစာေတြကို သူအခ်ိန္မီ တင္ႏိုင္ပါေစလို႔သာ ကြ်န္မဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

“အိမ္စာေတြ လုပ္လာၾကျပီလား ကေလးတို႔... စာအုပ္ကို ခံုေပၚတင္ထားလိုက္ၾက.. အတန္းေခါင္းေဆာင္ လိုက္သိမ္းလိုက္မယ္။ တလက္စထဲ ဘယ္သူေတြ မတင္ေသးလဲဆိုတာ ဆရာမကို မွတ္ထားေပးပါ”
“ကြ်န္ေတာ္တို႔ တင္လိုက္ျပီ ဆရာမ”
“ဆရာမ ေမာင္ေ၀ယံ မတင္ဘူးခင္ဗ်ာ”
“ေမာင္ေ၀ယံ”
“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

“မေန႔က ဆရာမ ေသခ်ာမွာလိုက္တယ္ မဟုတ္လား။ ဘာလို႔ ျပီးေအာင္ မလုပ္ခဲ့တာလဲ။ အတန္းေနာက္မွာ သြားရပ္ေနစမ္း” ကြ်န္မ အေျပာကို သူေခါင္းငံု႔ျပီး နားေထာင္ေနေပမဲ့ ဘာဆင္ေျခမွ မေပးခဲ့သလို စိတ္ဆိုး ၀မ္းနည္းဟန္လည္း မျပခဲ့ဘူး။

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ” လို႔ ထံုးစံအတိုင္း ေျဖျပီး အတန္းေနာက္မွာ တိတ္တဆိတ္သြားရပ္လို႔ ေနတယ္။
“သခၤ်ာစာအုပ္ထုတ္ျပီး စာမ်က္ႏွာ ၆၄ ကို ဖြင့္လိုက္ၾက” ေမာင္ေ၀ယံကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ စာစသင္လိုက္တယ္။ ကေလးတိုင္းက စိတ္ပါလက္ပါ ေက်ာက္သင္ပုန္းကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကေပမဲ့ ေမာင္ေ၀ယံေတာ့ မပါခဲ့ပါဘူး။

ေနနနနနနနနနနနနနန ေနနနနနနနနနနနနနနနနနန

ေက်ာင္းဆင္းမွ ရုတ္တရက္ရြာခ်လာတဲ့ မိုးေၾကာင့္ ထီးမပါတဲ့ ေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေက်ာင္း၀ ဆင္၀င္ေအာက္မွာ မိုးအတိတ္ကို ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဖုန္းရံုမွာလည္း ေက်ာင္းသားေတြ တန္းစီလို႔ အိမ္ကို လာၾကိဳဖို႔ ဖုန္းဆက္ေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြၾကားမွာ ေမာင္ေ၀ယံကို ကြ်န္မ ေတြ႔လိုက္မိတယ္။ သူ႔အလွည့္ေရာက္ဖို႔ တစ္ေယာက္ပဲလိုလို႔ ကြ်န္မလည္း သူ႔အျပဳအမႈေတြကို အကဲခတ္ဖို႔ ရပ္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ သူ႔အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ဖုန္းခေပးျပီး ဖုန္းနံပါတ္ကို ႏွိပ္မယ္လုပ္ျပီးခါမွ ဖုန္းကို ေကာက္ခါငင္ခါ ခ်လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျပီး မိုးေရထဲ ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္။

သူ႔အျပဳအမႈကို ျမင္ေတာ့ ကြ်န္မ အံ့ၾသသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္... ထီးကို အျမန္ဖြင့္ျပီး သူ႔ေနာက္ ကြ်န္မ အေျပးလိုက္ခဲ့တယ္။
“ ေမာင္ေ၀ယံ .. ဘာျဖစ္တာလဲ.. အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ျပီး လာမၾကိဳခိုင္းဘူးလား” ထီးမိုးေပးျပီး သူေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ခ်ရင္း ကြ်န္မ ေမးလိုက္တယ္။
“ရတယ္ ဆရာမ၊ ကြ်န္ေတာ္ဘာသာ ျပန္လိုက္မယ္”
“မိုးေတြ ဒီေလာက္ၾကီးေနတာ၊ ဖ်ားလိုက္မယ္။ လာခဲ့ ဆရာမ လိုက္ပို႔မယ္”
“ကိစၥမရွိဘူး ဆရာမ၊ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က ေက်ာင္းေရွ႕မွာတင္ ခဏေလးဆို ေရာက္ျပီ”
“ဆရာမမွာ ကားပါတယ္။ ဒီထီးယူသြားလိုက္ ေသခ်ာျပန္ဦးေနာ္” စိုေနတဲ့ သူ႔ေခါင္းကို ကြ်န္မပြတ္သပ္ျပီး ေျပာလိုက္တယ္။

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ” ထီးကို လွမ္းယူျပီး ကြ်န္မကို ျပံဳးျပရင္း မိုးေရထဲ သူတိုး၀င္သြားတယ္။
အျပန္လမ္းရဲ႕ မိုးသဲထဲမွာ ကားကို ဂ႐ုတစိုက္ေမာင္းရင္း လမ္းထက္၀က္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ ဖုန္း နားေနခန္းမွာ က်န္ခဲ့တာကို သတိရမိလိုက္တယ္။ ေမ့တတ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္တင္ရင္း ဖုန္းျပန္ယူဖို႕ ကားကို ျပန္ေကြ႔လိုက္တယ္။ ကားေရွ႕မွန္ေပၚက သဲသဲမည္းမည္းက်လာတဲ့ မိုးေရေတြကို ေရသုတ္တံက အဆက္မျပတ္ ဖယ္ရွားလို႔ေနတယ္။ မီးပိြဳင့္တစ္ခုမွာ ကြ်န္မ ရပ္ေစာင့္ေနတုန္း ရင္းႏွီးေနတဲ့ ပံုရိပ္တစ္ခုကို မိုးေရထဲမွာ ကြ်န္မ ျမင္လိုက္မိတယ္။ ေမာင္ေ၀ယံပါလား... ျခံ၀င္းတစ္ခုထဲ ေသာ့ဖြင့္ျပီး သူ၀င္သြားတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။

“သူ ဒီမွာေနတာလား.. သူ႔အိမ္က ေက်ာင္းေရွ႕မွာဆို” ကြ်န္မ တအ့ံတၾသ အသံတိတ္ ေရရြတ္လိုက္မိတယ္။
ေက်ာင္းနဲ႔ ႏွစ္ကီလိုမီတာေလာက္ ေ၀းတဲ့ အိမ္ကို မိုးရြာထဲမွာ အသက္(၆)ႏွစ္အရြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္က လွမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရတယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မ ၀မ္းနည္းသြားမိတယ္။ အိမ္က ေက်ာင္းေရွ႕မွာတင္လို႔ ဘာေၾကာင့္ ကြ်န္မကို သူလိမ္ခဲ့ပါလိမ့္... ကြ်န္မကို ေၾကာက္လို႔လား... ကြ်န္မ လိုက္ပို႔မွာကို အားနာလို႔လား...
“ပြမ္..ပြမ္...”
မီးစိမ္းလို႔ ေနာက္က တီးလိုက္တဲ့ ကားဟြန္းသံေၾကာင့္ ကြ်န္မ အေတြးစကိုျဖတ္ျပီး လီဗာကို ဖိနင္းလိုက္တယ္။

၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉ ၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉

“၀င္ခြင့္ျပဳပါ ဆရာမ”
“ ေဟာ ... ေမာင္ေ၀ယံ လာခဲ့”
“ဆရာမကို ထီးျပန္လာေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ”
ငွားသြားတဲ့ထီးကို ျပန္ေပးဖို႔ သူအမွတ္ရတတ္ေနျပီး ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာကိုက်ေတာ့ ဘာလို႔ အမွတ္မရတတ္တာလဲလို႔ တရုိတေသ လွမ္းေပးလိုက္တဲ့ ထီးကို ယူရင္း ကြ်န္မ ေတြးလိုက္မိတယ္။

“ ေမာင္ေ၀ယံ ဆရာမ တစ္ခုေမးစရာရွိလို႔။ ေမာင္ေ၀ယံရဲ႕ အိမ္က ေက်ာင္းေရွ႕မွာပဲဆို”
ေခါင္းငံု႔ႏႈတ္ဆိတ္ေနတဲ့ သူ႔ကို ၾကည့္ျပီး အလိမ္ေပၚသြားမွန္း ကြ်န္မသိလိုက္တယ္။

“ကိစၥမရွိဘူး ေမာင္ေ၀ယံ အမွန္အတိုင္းေျပာ ဆရာမ အျပစ္မေပးပါဘူး”

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ မေန႔က ကြ်န္ေတာ္လိမ္ေျပာမိတာပါ”

“ဆရာမကို ဘာျဖစ္လို႔ လိမ္ရတာလဲ”

“ဆရာမ လိုက္ပို႔မယ္ဆိုလို႔ ကြ်န္ေတာ္ အားနာလို႔ပါ”

ၾကည့္စမ္း... အသက္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ ေျဖလိုက္တာ သူ႔အေျဖက ကြ်န္မေတာင္ ထင္မွတ္မထားဘူး။

“အားမနာပါနဲ႔ လမ္းၾကံဳေနတာပဲ.. ေနာက္တစ္ခါ ဆရာမကို မလိမ္ရဘူးေနာ္”

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

“ေကာင္းျပီ.. စာသင္ခန္းထဲ ျပန္ေတာ့ အိမ္စာေတြ လုပ္ခဲ့ဖို႔ မေမ့နဲ႔ဦးေနာ္”

“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သူ႔ကို ေငးရင္း “ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေတြကို ျပင္လိုက္ရင္ ဒီကေလးကေတာ့ ေျပာစရာ မရွိေအာင္ကို လွပျပည့္စံုသြားမွာပဲ” လို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္။

“ဆရာမ.. ဆရာမ”
လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ကိုင္ျပီး ျမဴးေနတဲ့ ပံုစံနဲ႔ အေျပးတစ္ပိုင္း လာေနတဲ့ ေမာင္ေ၀ယံကို ကြ်န္မေတြ႔လိုက္တယ္။

“ဆရာမ.. ကြ်န္ေတာ္ အိမ္စာျပမလို႔”
“ဟာ.. တကယ္လား.. ၾကည့္စမ္း...အိမ္စာ တကယ္လုပ္ခဲ့ျပီ။ လိမၼာလိုက္တာ.. လာ.. ဆရာမ ဆုခ်မယ္”
အိတ္ထဲက ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္လံုးကို ယူျပီး သူ႔ကို ကြ်န္မ ကမ္းေပးလိုက္တယ္။

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ” ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ခ်ဳိခ်ဥ္ကို အကၤ်ီအိတ္ကပ္ထဲ ေသခ်ာထည့္ျပီး ကြ်န္မကို သူျပံဳးျပတယ္။

ကြ်န္မလည္း ၀မ္းသာမိပါတယ္။ အိမ္စာေတြကို အခ်ိန္ဆဲြလုပ္ေနရာက ေျဖးေျဖးမွန္မွန္နဲ႔ သူလုပ္လာတတ္တာကို ကြ်န္မသတိထားလိုက္မိတယ္။ သူအိမ္စာတင္တဲ့အတြက္ ဒီေန႔တစ္ေန႔လံုး ကြ်န္မ ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ေကြးေကြးေကာက္ေကာက္ ေရးထားတဲ့ လက္ေရးနဲ႔ ခဲဖ်က္ရာ အထပ္ထပ္ ဖ်က္ထားတဲ့ သူ႔စာေတြကို ကြ်န္မ ခ်က္ခ်င္းဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။

“ကြ်န္ေတာ္၏ မိသားစု” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္န႔ဲ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာက ရွင္းရွင္းေလး.....

“ကြ်န္ေတာ့္မွာ မိသားစု သံုးဦးရွိတယ္။ ေဖေဖ၊ ေမေမနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္တယ္။ ေဖေဖက အရမ္းခန္႔သလို ေမေမလည္း အရမ္းေခ်ာပါတယ္။ ေဖေဖက ေန႔တိုင္း ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္လုပ္ရသလို ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ေန႔တိုင္း ပင္ပင္ပန္းပန္း ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ ေမေမက ကံအေကာင္းဆံုးေပါ့။ ေန႔တိုင္း အိမ္မွာပဲေနျပီး ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေဖေဖျပန္အလာကို ေစာင့္ေနရံုပါပဲ။ တစ္ခါတေလ ေမေမ့ကို ကြ်န္ေတာ္အရမ္းအားက်တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ မိဘက မၾကာခဏ ရန္ျဖစ္တတ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမက တစ္ခါမွ ရန္မျဖစ္ၾကဘူး။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အရမ္းခ်စ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မိသားစုဟာ အျမဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္။ သင့္ျမတ္ေနတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြဆိုရင္ ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔နဲ႔ ဗီဒီယို ၾကည့္ရတာကို ကြ်န္ေတာ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ ေဖေဖက အလုပ္မ်ားလို႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔အတူ အျမဲတမ္း အျပင္ထြက္ မကစားႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိစၥမရွိပါဘူး။ အခုလို အတူတူေနရတာကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကို ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္တယ္”

ဖတ္ျပီး ကြ်န္မ အသံထြက္ ရယ္လိုက္မိတယ္။ ေက်ာင္းတက္ရတာကို ပင္ပန္းတယ္ထင္ျပီး အိမ္မွာေနတဲ့ အေမ့ကို အားက်တယ္လို႔ ေျပာတဲ့ သူ႔ကို အိမ္ရွင္မ တာ၀န္ဟာ ပိုပင္ပန္းတဲ့အေၾကာင္း ကြ်န္မ ေျပာျပဦးမယ္။ ရိုးရွင္းတဲ့ သူ႔စာကို ဖတ္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာမွန္း ပိုသိသာေစတယ္။

“ဆရာမ.. ဆရာမ.. ရန္ျဖစ္ေနၾကျပီ” လို႔ ေအာ္လိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံက ေမာင္ေ၀ယံရဲ႕ စာကို ဖတ္ျပီး ၀မ္းသာေနတဲ့ ကြ်န္မရဲ႕စိတ္ကို ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားေစတယ္။ ကေလးေတြ ရန္ျဖစ္မွာကို ကြ်န္မ အေၾကာက္ဆံုးပါ။ ခိုက္မိျပီး ေသြးထြက္လာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ၊ ေရာင္လာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို အုပ္ထိန္းသူေတြ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပရတဲ့အလုပ္ကို ကြ်န္မ အေၾကာက္ဆံုးပါ။ ရန္ျဖစ္တဲ့ ေနရာကို ကြ်န္မ အေျပးေလး သြားလိုက္တယ္။

“ ေ၀ယံ... ေအာင္ေအာင္ ရန္ျဖစ္တာကို ရပ္လိုက္စမ္း” ကြ်န္မ ေအာ္သံကို ၾကားေတာ့ လံုးေထြးေနသူႏွစ္ေယာက္ ခ်က္ခ်င္းရပ္တန္႔သြားတယ္။

“ ဘာျဖစ္လို႔ ရန္ျဖစ္တာလဲ”

“သူ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို အရင္ထိုးလို႔ ဆရာမ”

“ေ၀ယံ ဘာျဖစ္လို႔ ေအာင္ေအာင္ကို ထုိးရတာလဲ”

“ဆရာမ ေပးထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ခ်ဳိခ်ဥ္ကို သူလုလို႔ .. ျပန္ေပးဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္းေတာ့ သူမေပးဘူး”

“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆို ရန္မျဖစ္ရဘူး ၾကားလား... ေအာင္ေအာင္လည္းမွတ္ထား .. သူတစ္ပါး ပစၥည္းကို ေလွ်ာက္မယူရဘူး ၾကားလား...အခ်င္းခ်င္း လက္ဆဲြႏႈတ္ဆက္ျပီး ေတာင္းပန္ၾက”

အျမဲတမ္း တစ္ေယာက္တည္း ထီးထီးေနတတ္တဲ့၊ လူေတြနဲ႔ အေရာမ၀င္တတ္တဲ့ ေမာင္ေ၀ယံတစ္ေယာက္ ခ်ဳိခ်ဥ္ေလး တစ္လံုးေၾကာင့္ လူေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီခ်ဳိခ်ဥ္ဟာ သူ႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ တန္ဖိုးၾကီးေနပံုရတယ္။

ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ဆင္၀င္ေအာက္မွာ ရပ္ေနတဲ့ သူ႔ကို ကြ်န္မေတြ႔လိုက္ျပန္တယ္။
“ေမာင္ေ၀ယံ ဘယ္သူကို ေစာင့္ေနတာလဲ”
“ကြ်န္ေတာ့္ေဖေဖ လာၾကိဳမယ္ ေျပာလို႔ ေဖေဖကို ေစာင့္ေနတာ”

“ေအာ္.. ေမာင္ေ၀ယံ မိဘအစည္းအေ၀းဖိတ္စာကို လက္မွတ္ထိုးခိုင္းထားတာ ေမာင္ေ၀ယံ ျပန္မေပးေသးဘူးေနာ္။ မနက္ျဖန္ ယူခဲ့ရင္ ဆရာမ ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္ထုပ္ ဆုခ်မယ္” ခ်ဳိခ်ဥ္တစ္လံုးေၾကာင့္ ရန္ျဖစ္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ကြ်န္မယူလိုက္တယ္။

“တကယ္လား ဆရာမ” သူ႔မ်က္လံုးေလး ၀င္းခနဲ႔ျဖစ္သြားတယ္။
“တကယ္ေပါ့”
“ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ယူခဲ့မယ္”

၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉ ၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉

“ၾကည့္စမ္း.. ဆရာမ ခ်ဳိခ်ဥ္ေတာင္ယူခဲ့တယ္။ မင္းက ဖိတ္စာကို ေမ့ခဲ့ျပန္ျပီ”
“ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ေမ့ခဲ့လို႔ပါ ဆရာမ”
“ဒါဆို မင္းခ်ဳိခ်ဥ္မစားရေတာ့ဘူး။ အရင္ပတ္က သခၤန္းစာေတြ ျပီးေအာင္လုပ္ရင္ ဆရာမ ဒီခ်ဳိခ်ဥ္ေတြနဲ႔ ဆုခ်မယ္”
“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ”

နားေနခန္းကို ေရာက္ေတာ့ အစည္းအေ၀းတက္ဖို႔ လူေတြကို စာရင္းျပဳရင္း ေမာင္ေ၀ယံရဲ႕ မိဘေတြ အစည္းအေ၀း တက္ႏိုင္ မတက္ႏိုင္ကို ေမးဖို႔ ေမ့ခဲ့တယ္။သူ႔စာထဲမွာ ေမေမက ေန႔တိုင္းအိမ္မွာ ရွိတယ္ဆိုလို႔ သူ႔အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေမးဖို႔ ကြ်န္မဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ သံုး ေလးၾကိမ္ဆက္ေပမဲ့ ဖုန္းသာျမည္ျပီး လာကိုင္တဲ့လူ မရွိခဲ့ဘူး။

ခုတစ္ေလာ ကြ်န္မရဲ႕ ခ်ဳိခ်ဥ္အစြမ္းေၾကာင့္ ေမာင္ေ၀ယံ စာေတြကို မွန္မွန္လိုက္လုပ္လာတယ္။ ကြ်န္မ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ သူ႔ကို ေတာ္ေၾကာင္း လိမၼာေၾကာင္း ခ်ီးက်ဴးမိရင္ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အျပံဳးေတြ၊ အားရတဲ့ အျပံဳးေတြနဲ႔ လင္းလက္လို႔ သြားတယ္။

“ဆရာမ .. ဆရာမ.. ေမာင္ေ၀ယံ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတယ္”

တစ္ေန႔မွာ အတန္းထဲက ကေလးမတစ္ေယာက္ ကြ်န္မကို အဲဒီလို ေျပာလာပါတယ္။ ကြ်န္မ နားမလည္စြာနဲ႔ “ဘာျဖစ္တာလဲ.. ေမာင္ေ၀ယံ ဘာလုပ္ျပန္ျပီလဲ”
“သူ႔အေမဆီ ဖုန္းဆက္ေနတာ ေတြ႔လို႔”
“သူ႔အေမဆီ ဖုန္းဆက္တာမ်ား ဘာမ်ားထူးဆန္းေနလို႔လဲ”
“သူေျပာတဲ့ စကားေတြက ထူးဆန္းေနတာ ဆရာမ”
“သူဘာေတြေျပာလို႔လဲ”

“ သူက... ေမေမ.. ဒီေန႔သား ေက်ာင္းစာ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္လို႔ ဆရာမက သားကို ခ်ဳိခ်ဥ္ဆုခ်တယ္ သိလား ေမေမတဲ့။ ဒါကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေျပာေနေသးတယ္။ အိမ္ေရာက္မွ ေျပာလဲ ရရဲ႕သားနဲ႔ေနာ္ ဆရာမ”

“ဟုတ္တယ္..ဟုတ္တယ္... အိမ္ေရာက္မွ ေျပာေတာ့ ဘာျဖစ္လဲေနာ္”

“ဆရာမ.. သူ႔အေမဆီ ဒီလို ဖုန္းဆက္တာ သားလဲ ခဏခဏ ျမင္ဖူးတယ္”

ေက်ာင္းသားေတြက တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ၀ိုင္းေထာက္ခံၾကတယ္။

“ ေမာင္ေ၀ယံက သူ႔အေမကို ၀မ္းသာေစခ်င္လို႔ ေက်ာင္းမဆင္းခင္ဆက္လိုက္တာ ျဖစ္မွာေပါ့။ သူလည္း သားတို႔ သမီးတို႔လို လိမၼာပါတယ္။ အိမ္စာေတြ၊ သခၤန္းစာေတြ ေနာက္က်မွ တင္တတ္ေပမဲ့ သူ႔မွာလည္း သူ႔ေကာင္းကြက္ေတြ ရွိပါတယ္။ ကဲ..ကဲ အားလံုး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနၾကေနာ္”

ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုး ေမာင္ေ၀ယံရဲ႔ အျပဳအမႈကို သံသယမျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ထီးထီးေနတတ္ျပီး လူေတြနဲ႔ အေျပာအဆိုနည္းတဲ့ သူ႔ကို ကြ်န္မအခ်ိန္ေတြယူျပီး အေကာင္းဖက္ကို တေျဖးေျဖး သင္ယူေနတုန္းမွာ သူ႔ေၾကာင့္ ဘာျပႆနာမွ ထပ္မတက္ေစခ်င္ပါဘူး။

၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉ ၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉၉

စက္တင္ဘာ ၂၈ရက္ေန႔။ ဒီေန႔က ကြ်န္မအတြက္ ဆရာမဘ၀ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးေသာ “ဆရာမ်ားေန႔” ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ေတြ ၾကည္လင္ လန္းဆန္းလို႔ေနတယ္။

“ဆရာမ်ားေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ဆရာမ.. ဆရာမ ဒါသမီး ကိုယ္တိုင္ လုပ္ထားတဲ့ ကတ္ကေလး”

“ဆရာမအတြက္ ဒါသမီးတို႔ျခံက ႏွင္းဆီပန္း”

“ဆရာမ သားမွာလည္း ရွိေသးတယ္”

“ဆရာမ အထဲမွာ ဘာထုပ္ထားသလဲ သိလား”

ကြ်န္မ ပတ္ပတ္လည္မွာ ေက်ာင္းသားေတြက တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ၀ိုင္းေအာ္ျပီး သူ႔တို႔ ကိုယ္တိုင္လုပ္ထားတဲ့ ကတ္ေလးေတြ၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကို ကြ်န္မအတြက္ ယူလာခဲ့ၾကတယ္။ ကြ်န္မ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ဥေလးေတြ သီခိုေနတယ္။ အျပစ္ကင္းစင္ျပီး လိမၼာတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ေစတနာ ေမတၱာေတြက ကြ်န္မရဲ႔ ပင္ပန္းမႈ ဒဏ္ကို အေ၀းသို႔ လြင့္စင္ေစခဲ့တယ္။

“ဆရာမ ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္”

ေက်ာင္းသူတစ္ဦးရဲ႕ ေအာ္သံေၾကာင့္ ကြ်န္မရဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ၾကာၾကာမခံလိုက္ပါဘူး။ ရန္ျဖစ္တဲ့ ေနရာကို ကြ်န္မ အေျပးေလး သြားလိုက္တယ္။ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုက ကြ်န္မကို ဆီးၾကိဳေနပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ေမာင္ေ၀ယံရဲ႔ ေျခရင္းမွာ ၀ပ္လဲလို႔.. ေမာင္ေ၀ယံရဲ႔ ပံုစံက ေဒါသအရမ္းထြက္ေနတဲ့ ႏြားရိုင္းတစ္ေကာင္လို႔ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းရွဳလို႔ေနတယ္။

“ဘယ္သူအရင္ ရန္စတာလဲ ဆရာမကို ေျပာစမ္း”

“သူ...” ေက်ာင္းသားအားလံုးရဲ႔ လက္ညိဳးက ေမာင္ေ၀ယံဖက္ကို ဦးတည္လို႔။

“ေမာင္ေ၀ယံ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ရန္ျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ .. ေျပာစမ္း” ကြ်န္မရဲ႕ အသံက လုိအပ္တာထပ္ ပိုက်ယ္ေနမိတယ္။

“ေခါင္းေမာ့ျပီး ဆရာမကို ေျပာစမ္း”

“ကြ်န္ေတာ့္ ေမေမဆီ ဖုန္းဆက္တာကို သူခိုးနားေထာင္လို႔”

မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚ တစ္ေပါက္ေပါက္က်ရင္း သူက ျပန္ေျဖတယ္။ သူမ်က္ရည္က်တာကို ကြ်န္မတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ့ဘူး။ အိမ္စာမလုပ္လို႔၊ သခၤန္းစာေတြ မလုပ္လို႔ ကြ်န္မသူ႔ကို အျပစ္ေပးခဲ့ေပမဲ့ သူလံုး၀ မငိုခဲ့ပါဘူး။ အခုမွ ဘာေၾကာင့္ သူမ်က္ရည္ေတြက အတားအဆီးမရွိ ေတာက္ေတာက္က်ေနပါလိမ့္..

“ဖုန္းနားေထာင္တာကို ရန္ျဖစ္ရသလား.. ဒီေနရာမွာ ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ဒါကို ခိုးနားေထာင္တယ္လို႔ မေခၚဘူး သိလား.. ေမာင္ေ၀ယံ”

ကြ်န္မ အေျပာကို သူေခါင္းညိတ္ျပီးလည္း မေထာက္ခံ၊ ေခါင္းခါျပီးလည္း မျငင္းဆန္ခဲ့ဘူး။ မ်က္ရည္ေတြသာ သူ႔ပါးေပၚ အဆက္မျပတ္စီးက်လို႔ေနတယ္။

“ကဲ .. အားလံုး အတန္းထဲ ၀င္ၾက.. ေအာင္ေအာင္လည္း ေနာက္ဆို တစ္ျခားလူ ဖုန္းဆက္ေနရင္ ခိုးနားမေထာင္ရဘူး ၾကားလား”

ေက်ာင္းသားေတြ အတန္းထဲ ၀င္ၾကေတာ့ အတန္းအျပင္ဖက္မွာ ကြ်န္မနဲ႔ ေမာင္ေ၀ယံႏွစ္ေယာက္တည္း က်န္ေနခဲ့တယ္။ သူနဲ႔ ကြ်န္မ စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာခ်င္ေသးတယ္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ သူ႔ကို တစ္ျခားေက်ာင္းသားေတြထက္ ကြ်န္မပို သံေယာဇဥ္ျဖစ္မိတယ္။

“ဆရာမ ဒါ ကြ်န္ေတာ္ မတင္ရေသးတဲ့ ပံုပါ” မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚ က်ေနတဲ့ စာအုပ္ကို ေကာက္ယူျပီး ကြ်န္မကို လွမ္းေပးလိုက္တယ္။

“ တပည့္ေတြ ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္ျပီး မွန္မွန္တင္ရင္ ဆရာမအရမ္း၀မ္းသာတယ္ သိလား ေမာင္ေ၀ယံ။
ဆရာမ မင္းကို သေဘာက်တယ္။ လိမၼာေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ မင္းေၾကာင့္ ဆရာမ စိတ္ဓာတ္ေတာ္ေတာ္က်မိတယ္ သိလား။ မင္းလိမၼာတယ္ဆိုတာ ဆရာမ သိတယ္။ ဒီေန႔လို ကိစၥေသးေသး မႊားမႊားေလးနဲ႔ မင္းရန္မျဖစ္သင့္ဘူး သိလား”

“ သူ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေလွာင္လို႔”

“ေလွာင္လို႔? သူက ဘယ္လို ေလွာင္လို႔လဲ”

“ေမေမနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာတာကို သူေလွာင္တယ္” ေျပာရင္း မ်က္ရည္ေတြက စီးက်လို႔ လာျပန္တယ္။

“ေမာင္ေ၀ယံက ေမေမနဲ႔ ဘာေတြ ေျပာခဲ့လို႔လဲ.. ဆရာမကို ေျပာျပ”

သူေခါင္းကို ငံု႔လိုက္တယ္။ ကြ်န္မကို သူ႔ေမေမနဲ႔ ေျပာတဲ့ စကားေတြ သိပ္ေျပာျပခ်င္ပံု မေပၚဘူး။

“ဆရာမ မင္းကို မေလွာင္ဘူး။ ရယ္လည္း မရယ္ဘူး ဟုတ္ျပီလား”

တေအာင့္ေနေတာ့ သူ႔ေမေမကို ေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြကို ကြ်န္မကို အစအဆံုး ရြတ္ျပပါတယ္။

“ေမေမ.. သိလား.. ခုတစ္ေလာ သား ဆရာမေပးတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းေတြကို မွန္မွန္လုပ္လို႔ ဆရာမက သားကို ေတာ္ေၾကာင္းခ်ီးက်ဴးတယ္။ ဆရာမက သားကို ခ်ဳိခ်ဥ္ေတြ ဆုခ်တယ္ ေမေမ။ ဒီေန႔လည္း ဆရာမဆဲြခိုင္းတဲ့ ပံုကို သားတင္မလို႔။ ဒီပံုကို ဆရာမ ဆဲြခိုင္းတာ ၾကာေနျပီ။ ေခါင္းစဥ္က “ကြ်န္ေတာ္၏ ေမေမ”ဆိုလို႔ သားက ေမေမ့ပံုကို မဆဲြတတ္လို႔ မတင္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေမေမ.. ေမေမ့ကို သားအရမ္းလြမ္းတယ္ ေမေမ။ ေမေမ ဘယ္အခ်ိန္အထိ အိပ္ေနဦးမလဲ ေမေမ။ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ မ်က္လံုးဖြင့္ျပီး သားကိုၾကည့္မလဲ ေမေမ။ ဒီေန႔က ဆရာမ်ားေန႔တဲ့ ေမေမ။ ေမေမ့အတြက္ ေဖေဖေန႔တိုင္းေပးတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေတြကို ၾကည့္ျပီး ဆရာမလည္း မိန္းကေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွင္းဆီပန္းၾကိဳက္မယ္ ထင္ျပီး ဆရာမအတြက္ ေဖေဖကို ႏွင္းဆီပန္းေတြ ပို၀ယ္ခိုင္းလိုက္ေသးတယ္။ ေမေမ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္ ေမေမ”

ေျပာေျပာဆိုဆို ေမာင္ေ၀ယံက လြယ္အိတ္ထဲမွာ ဖိလို႔ ပံုပ်က္ျပီး ျပားခ်ပ္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္ကို ယူျပီး ကြ်န္မကို ကမ္းေပးပါတယ္။

“ ဆရာမ်ားေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ဆရာမ”

ကြ်န္မႏႈတ္ခမ္းက ဘာသံမွ ထြက္မလာႏိုင္ေအာင္ ၀မ္းနည္းျပီး ကြ်န္မငိုမိပါတယ္။

“သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို အရူးလို႔ ေျပာေသးတယ္ဆရာမ။ သူက ေျပာတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ေမေမက ေသျပီတဲ့။ ေနာက္ဆို ကြ်န္ေတာ္ ရန္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ဆရာမ”

ကြ်န္မသူ႔ကို ရင္ခြင္ထဲ တင္းတင္းေလး ေထြးေပြ႔ထားလိုက္မိတယ္။ ႏွလံုးေတြ အသဲေတြ ကဲြေၾကမတတ္ ကြ်န္မငိုမိခဲ့တယ္။ အေဖက စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရုန္းကန္၊ အထိန္းအကြပ္မဲ့တဲ့ အေမ မရွိတာေတာင္ သူက ဒီေလာက္ သိတတ္ လိမၼာေနတယ္။ အေမအသက္ရွင္ေနဆဲလို႔ မွတ္ယူျပီး အေမနဲ႔ ဖုန္းေျပာေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ၊ ေသဆံုးသြားတဲ့ အေမ့ကို ပံုေဖာ္ျပီး ေရးခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြက ကြ်န္မရင္ထဲ စူးစူးနစ္နစ္ ထိုး၀င္လာခဲ့တယ္။

“ ေမာင္ေ၀ယံကို ဆရာမ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြယ္”

ရင္ထဲ နင့္ေနေအာင္ ကြ်န္မ ေျပာမိပါတယ္။ ဆရာမ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မက ကိုယ္သင္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္အေပၚ ေသခ်ာ နားလည္ႏိုင္စြမ္းမရွိေအာင္ ကြ်န္မညံခဲ့တယ္။

တစ္ေန႔လံုး ၀မ္းနည္းစိတ္ကို ကြ်န္မ ထိန္းမရခဲ့ဘူး။ ေမာင္ေ၀ယံကို ဖက္ျပီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ငိုခဲ့ မိမွန္း ကြ်န္မ မသိဘူး။ ညေန အိမ္ျပန္ေရာက္လို႔ တပည့္ေတြရဲ႕ သခၤန္းစာေတြကို စစ္ေဆးေတာ့ ေမာင္ေ၀ယံဆဲြထားတဲ့ ပံုက ကြ်န္မကို ထပ္တစ္ဖန္ ၀မ္းနည္း မ်က္ရည္က်ေစျပန္တယ္။ သူဆဲြထားတဲ့ ပံုက စားပဲြတစ္လံုး၊ စားပဲြေပၚမွာ အမ်ဳိးသမီးပံု ထည့္ထားတဲ့ မွန္ေဘာင္တစ္ခု၊ မွန္ေဘာင္ရဲ႔ ေဘးတစ္ဖက္ တစ္ခ်က္စီမွာ နီရဲတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေတြ ထိုးထည့္ထားတဲ့ ပန္းအိုးေလး ႏွစ္လံုး .... ကြ်န္မ မင္နီနဲ႔ အမွတ္ျခစ္ျပီး ပံုရဲ႔ ေအာက္ဆံုးေထာင့္မွာ အမွတ္ေပးလိုက္မိပါတယ္။ ၁၀၀ မွတ္.....

အင္တာနက္ေပၚတြင္ ဖတ္ရွဴမိေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္အား ဇာတ္လမ္းဆင္ ေရးဖဲြ႔ခံစားသည္။

ေျဖးေျဖးရီေနာ

ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကိုလံုး တစ္ေယာက္.. သူ႕ခ်စ္သူ ေတာင္ေပၚသူ
ခ်င္းမေလးဆီက စာကိုရေတာ့
၀မ္းသားအားရ ျဖစ္ျပီး စာေဖာက္ဖတ္တာေပါ့ ။ စာထဲမွာပါတဲ့
စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုအမွားေတြ ၊
စကား၀ဲတဲ့ ေလသံအတိုင္းေရးထားတဲ့ စာကိုဖတ္မိျပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ရယ္ရမလို၊
ငိုရမလိုျဖစ္သြားေလရဲ႕ ။ ေနာက္ဆံုး ကိုလံုးလည္း အျမင္ကတ္ကတ္နဲ႕
သူ႔ရည္းစားရဲ႕စာကိုပဲ ျပင္သင့္တာျပင္ျပီး ျပန္စာအျဖစ္ ေအာက္ကအတိုင္း
ျပန္ထည့္ေပးလိုက္ေတာ့တယ္ ။

ကိုယ္လံုး ... (စတာနဲ႔ မွားျပီ.. ယပက္လက္သတ္က မလိုဘဲလွ်ာရွည္ျပီးထည့္တယ္)

ကိုယ္လံုးမရွိထဲက မီး အလြမ္းဂ်ီး လြမ္းခဲ့ရပါတယ္ (နင္က
ေခါင္းျပတ္ေနလို႕လား) ။ ကိုယ္လံုး ဖာေခါင္းကို ဂ်ားညွပ္ျပီး (ဖာကို
ေခါင္းၾကားညွပ္တာ..) မ်ိဳသြားျပီ ဆိုတာ သိေတာ့ (ျမိဳ႕သြားတာပါဟာ..ငါလဲ
ဘာအေကာင္ၾကီး ျဖစ္မွန္းမသိ) မီးေလ ဆိတ္ဆင္းရဲျပီး ဆားမရ အိမ္မရ ျဖစ္ေနတာ
(ဆိတ္ေတြေရာ၊ ဆားေတြေရာ၊ အိမ္ေတြေရာ.. ရွဳပ္ေနတာပဲ) ။
မီးအရင္လိုျခစ္ေနတုန္းပါပဲ (ဂတ္စ္လည္း အေတာ္ကုန္ေလာက္ျပီ) ။ ကိုယ္လံုးလဲ
မီးမရွိရင္ မေနတတ္တာ သိတယ္ (အဲဒါေၾကာင့္မီးမျပတ္တဲ့
ႏိုင္ငံျခားေတာင္သြားမလားလို႕) ။ မီးကို အရင္လိုပဲ ဆြဲလန္ေနတုန္းပဲလားဟင္
(အမ္!) ။ မီးလည္း တေန႕နဲ႕တေန႕ ျမက္ေရနဲ႔ျမက္ခြက္ပါပဲ။

ဒါနဲ႕ စဂါးမစပ္ ျပီးခဲ့တဲ့လက ဘုရားပြဲလုပ္တယ္ေလ။ အားပါး..အရမ္း ဆီကားပဲ
(ဆီေတြဒီမွာေစ်းတက္ေနလို႕ ပို႔လိုက္စမ္းပါ) ။ ကိုယ္လံုးမပါဘဲ
မီးသြားၾကည့္တာ မေပ်ာ္ဘူး ဒကယ္.. (နင္က ေခါင္း ခ်ည္းပဲ သြားၾကည့္တာကိုး )
။ မီးမၾကည့္ဘူးဒဲ့ စတိတ္ရွိဳးဆိုလား ဘာဆိုလား လာျပတယ္ေကာ..။ မီးက
ရွိဳးဆို ဖဲရိုက္တာပဲ သိတာကိုး.. (ဒါေတာ့သိတယ္..ဟြန္း) ။ က်ားေပါက္ေတြ
ဆင္ေပါက္ေတြ ဆိုေတာ့ မီးက တလိပ္ဆန္ေတြ ျမက္လွည့္ျပတာ ထင္တာေပါ့ေလ့..
(ျမက္လွည့္ျပတာေတာ့ ငါေတာင္တတ္တယ္) ။ ဟိုေရာက္ေတာ္ က်ားေပါက္ဆိုတာ.. လား
လား လူေကာင္ၾကီး ျဖစ္ေနတာေပါေ၀့.. အဲဒီအေကာင္ဟာလဲ ေအာ္လိုက္ဒါ အတံက
ျပဲသကိုး ေတာ္ေရ႕ ( အသံ..အသံ!! အထင္လြဲစရာေတြျဖစ္ေတာ့မယ္) ။ တို႕ရြာက
သုတ္ၾကီးဆိုရင္ (တုတ္ၾကီးလုပ္ပါဟာ.) မ်ိဳၾကီးဆိုတဲ့
အဆို႕ေတာ္ကိုအားၾကလို႕ ေအာ္တာ အတံ၀င္လို႕တဲ့...တ အ..အား ေအာ္ေနတာေလ
(ေအာ္..အတံ၀င္လို႔ အ အ လို႕ေအာ္ေနတယ္..ငါေနာ္! ) ။

ေနာက္ျပီး မီးကို နမခ်င္းမစာနာ (နင္ကိုယ္တိုင္လည္း ႏြားမျဖစ္ေတာ့မယ္)
အေတပိုးခဲ့တဲ့ ဖိုးဇန္ကို သိတယ္ဟုတ္..။ မီး ဘၾကီးေအာင္းေနတဲ့
(ဘၾကီးေအာင္..ဘၾကီးေအာင္..တစ္မ်

ိဳးလံုး တိရိစာၦန္ဇာတ္သြင္းေနသလားမွတ္တယ္)
ယက္ကြက္က တာဇန္ေလ။ (သာစံပါဟာ..သူၾကည့္ဖူးတဲ့ ဗီဒီယိုကားေတြပါလာျပန္ျပီ)
ဒင္းက ခု မိန္းမရလို႕ ေရွ႕အဂၤါဆို သူ႕မိန္းမ ကေလးေမြးမယ္ေတာ္ေရ႕ ..
နံမယ္ေပး ကင္ပြန္းခ်ဥ္ဟင္းခ်က္ လုပ္မလို႔ က်ံေနပီေလ
(ကင္ပြန္းတပ္တာ..သူ႕အလွည့္မွ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ဟင္းခ်က္တယ္လို႔ပဲ) ။
စေနေမာင္ေမာင္တို႕ ၊ ႏိုင္ႏိုင္းစေနတို႕ ၊ ဖိုးေသာၾကာတို႕ကို
အားက်လို႕တဲ့ေအ... သားေလး ေျမြရင္ နံမယ္မွာ ေန႕နံပါေအာင္ ဖိုအဂၤါ
လို႕ေပးမတဲ့ ။
(ဖိုးအဂၤါလုပ္ပါဟ ။ ခုမွ ၀တ္စႏွစ္လံုးေပါက္က က်န္ခဲ့ရသလား ။ တကတဲ.
ဟိုေကာင္ကလည္း သမီးေမြးရင္ မအဂၤါ လုပ္မလားမသိဘူး..နာမည္ကို
အေပါက္ရွာရွာ..အဲေလ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ေပးတယ္) ။ မီးတို႔လည္း အဲလို
ဘယ္ေဒါ့ အတူတူေနရမလဲမသိဘူးေနာ္... ။

ုကိုယ္ရယ္..မီး အရန္လြမ္းတာပဲ (လြမ္းတာပဲ အရန္ေတြ line-up ေတြ
လြမ္းခ်င္ေသးတယ္) ။ မီးလည္း မ်ိဳလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ (မ်ိဳသာခ်လိုက္ေတာ့)
..ဆီးပြားေရက အဆင္မေျပဘူးေလး..။ မီးလည္း ခ်ီးစားေနရေတာ့ (ေအးပါ စားစား)
အေၾကြးေတြလည္း အလီလီ (တန္းျပင္ေပးလိုက္တယ္) ပဲ ။ မ်ိဳသူေတြနဲ႔ ေတြ႕ပီး
ေတာင္းေပၚက ျခင္မကို ေမ့မတြားပါနဲ႕ (ေတာင္ေပၚက
ခ်င္းမကိုမေမ့ဘူးေဟ့..တသက္လံုး) ။ ကိုယ္လံုး ပ်ံလာပါေနာ္
(ေတာင္ပံေပါက္တဲ့ေန႕ထိေစာင့္ေပေတာ့) ။
မီးေဆာင့္ေနမယ္.. မီး ေဆာင့္ျပီးရင္း ေဆာင့္ေနမွာပါ
(ေအး..တိုင္နဲ႕ေခါင္းနဲ႔သာ ေသေအာင္ေဆာင့္ေပေတာ့)။
မီးစာ ရွည္သြားပီမို႕ ေတာ္ေသပီ (မီးစာကုန္ျပီး မီးေသမွပဲ)

ျခစ္တဲ့မီး (မီးျခစ္ေပါ့)

*စပလင္မွားရင္ခြင္လႊတ္ပါ*
(စာလံုးေပါင္းသာမတတ္တယ္ ဘိုလိုမွဳတ္ခ်င္ေသးတယ္။ ေနာက္ဆို စပလင္တင္မကဘူး..
ငရုပ္ေကာင္းေတြပါ ပါလာႏိုင္တယ္)